In een ver verleden, tijdens mijn studententijd, schreef ik een aantal reviews voor een alternatief online magazine. Ik besprak toen Kings And Queens van Axel Rudi Pell, intussen 22 jaar geleden. En zelfs in die tijd sprak ik al over “zijn typische geluid”. Sindsdien, of eigenlijk al sinds de gitarist solo ging in 1989, brengt hij elke twee jaar minstens één album uit. Die zijn allemaal aan mij voorbijgegaan. Benieuwd dus hoe vertrouwd, of net niet, het nieuwe album Ghost Town zal klinken.
Wel, Ghost Town had even goed rechtstreeks op Kings And Queens kunnen volgen. Het is ronduit indrukwekkend hoe gelijkaardig deze nieuweling klinkt. Het bandgeluid bestaat nog steeds uit makkelijk in het oor liggende gitaarriffs, smakelijke solo’s, oerdegelijke heavymetaldrums en regelmatig een aangenaam keyboardtapijt. Johnny Gioeli is ook nog steeds van de partij met zijn doorleefde hardrockstem. We krijgen een tiental compacte nummers voor de kiezen (ruwweg van vier en een half tot vijf en een halve minuut) met legio meezingmomenten.
Na de obligate intro trekt Guillotine Walk zich op gang met enkel een effectieve heavymetalriff waarop drum en bas vallen al snel invallen. Wanneer Johnny Gioeli’s stem erbij komt, zwijgen de gitaren even, waardoor zijn aangename timbre meteen volwaardig tot zijn recht komt, ondersteund door ritmesectie en keyboards, zoals bijvoorbeeld ook Beast In Black het graag aanpakt. Maar Axel Rudi Pell doet dat al veel langer natuurlijk, zelfs van toen het nog geen ware heavymetaltraditie was. Het eerste meezingmoment presenteert zich meteen met het refrein (live wordt dat brullen), dat op het einde misschien iets te veel herhaald wordt.
Op Breaking Seals komt Udo Dirkschneider meekwelen en het zal dan wel geen toeval zijn dat de beginriff van dit nummer effectief aan Accept doet denken. Het contrast tussen de (nogal geforceerd aandoende) gorgel van Udo en Johnny’s hese hardrockstem is treffend en midtempogewijs blijft mijn hoofd gezellig meedeinen op de muziek. Zeer fijne gitaarsolo tijdens dit nummer. Zo’n leuke is bijvoorbeeld ook op Steps Of Stone te vinden.
En toch ga ik er nog eens op terugkomen: de gelijkenissen tussen twee albums die 22 jaar uit elkaar liggen. Leg je oor eens te luister bij de riff van het zesde nummer, The Enemy Within, die na de sfeervolle intro te horen is, en vergelijk deze met de opening van, jawel, het zesde nummer van Kings And Queens, Legions Of Hell. Als je het tiental studio-albums tussen deze twee releases gehoord hebt, valt dat misschien niet zo op, maar het toeval wil nu dat dit voor mij niet het geval is: je kan gewoon niet om de gelijkenis tussen de (eerste helft van de) riffs heen. Versta me niet verkeerd: het nummer staat best wel sterk op zichzelf, maar ik kan er echt niet naast luisteren op dergelijke momenten.
Na de sterke openingsnummers treedt voor mij binnen het album zelf het gevoel op van “dat hebben we precies toch al eens gehoord”. Het feit dat er niet zo heel veel variatie zit in de snelheid of intensiteit van de nummers, helpt hier niet mee. Missers zijn er anderzijds ook niet, ook al is Towards The Shore wel heel erg (lees: te) zoetsappig. Opvallen in positieve zin doen zeker nog Hurricane, dat qua snelheid een extra stamp onder de kont gekregen heeft en zowel tijdens strofe als refrein excelleert in melodie en intensiteit, en afsluiter Higher Call, met zijn dikke zeven minuten het langste nummer op Ghost Town. Het nummer begint rustig en sfeervol met gevoelige, ingetogen zang, en de riff die dan inkomt is eenvoudig, maar effectief en vét. Het is een nummer waarin alles klopt en klikt. De verschillende passages vloeien natuurlijk in elkaar over en voor je het weet zijn die zeven minuten voorbij.
Die nummers zorgen ervoor dat ik in elk geval wel te spreken ben over deze nieuweling. Het album in zijn geheel inspireert me niet speciaal om die zovele albums van Axel Rudi Pell te gaan checken die ik nog niet hoorde, maar de eerste drie nummers, Hurricane en Higher Call gaan zeker nog door mijn speakers knallen.
Score:
80/100
Label:
Steamhammer, 2026
Tracklisting:
- The Regicide (Intro)
- Guillotine Walk
- Breaking Seals
- Ghost Town
- Holy Water
- The Enemy Within
- Hurricane
- Sanity
- Towards The Shore
- Steps Of Stone
- Higher Call
Line-up:
- Axel Rudi Pell – Gitaar
- Johnny Gioeli – Zang
- Volker Krawczak – Bas
- Ferdy Doernberg – Keyboards
- Bobby Rondinelli – Drums
Links: