Hoogeveen was afgelopen week niet zo positief in het nieuws, allemaal overlast gevende jongeren die de boel op stelten zouden zetten. Dan kan metal je maar beter van de straat houden, want in Het Podium staat de agenda deze maand vol met de zware muziek waarbij niemand er raar van op zou kijken als de beuk erin gaat. Vanavond is de zaal uitverkocht voor een optreden van drie ‘female fronted’ metalbands uit Zweden. Eleine voert het gezelschap aan dat verder uit Rexoria en Liv Sin bestaat. Ruben is er voor Zware Metalen bij om verslag te doen.
De andere dames hier op het podium mogen dan hoger op de affiche staan, frontvrouw Liv Jagrell schreeuwde al professioneel in de microfoon toen de anderen nog achter een potje vingerverf in de kleuterklas zaten. Vanavond is ze met haar echtgenoot achter de drums actief in de eerste band Liv Sin. De muzikanten die het echtpaar om zich heen hebben verzameld zouden bijna hun kinderen kunnen zijn, zo groot is het leeftijdsverschil, maar daar laat Jagrell zelf niks van merken. Die stuitert zelf het energiekst rond van allemaal.
Hoewel er na jaren stilte ook weer muziek wordt uitgebracht bij het andere project Sister Sin, kwam vorig jaar de plaat Close Your Eyes nog uit. Dat werk voert de boventoon van het optreden. Het is een plaat die veelbelovend begon met openingstrack Praise the Winners en ook live komen de blastbeats je tegemoet tot het refrein begint en het ineens het themalied voor die tekenfilmserie Gravity Falls lijkt. Gelukkig herpakt de band zich met nummers die minder aaibaar zijn. Jagrell doet er daarbij alles aan om het publiek op te zwepen door telkens met een ander attribuut te zwaaien. Dat lukt haar aardig. De toegestroomde bezoekers lijken deze zaterdagavond een feestje te willen vieren. Het werkt aanstekelijk genoeg voor Jagrell om ertussen te springen en zelf ook even mee te dansen. Met zeven nummers was het een explosief optreden dat precies deed wat het moest doen, de zaal activeren voor de andere bands.
Met een naam die wel erg veel lijkt op die van een deodorantmerk zou je misschien wel verwachten dat Rexoria de zaal zou vergassen. Daar lijkt Het Podium zelf echter geen rekening mee te hebben gehouden, want de band komt niet veel verder dan het eerste nummer voordat het brandalarm afgaat. Waarschijnlijk vonden de rookmelders in de zaal de sfeerdampen net wat te verdacht. Dat wordt nog wat als ze hier een keer black metal gaan programmeren. Gelukkig lijkt niemand in de zaal zich druk te maken om het gierende alarm en buitelt er niemand van de trap naar beneden op weg naar de uitgang. Niks aan de hand en de band kan zijn set, hoewel ingekort, gewoon vervolgen.
Men zet er haast achter nu er tijd is verspeeld met de overgevoelige rookmelders en dat komt de muziek ook wel weer ten goede. Frontvrouw Frida Ohlin is uitgedost in een flamboyante outfit waar Gerard Joling nog jaloers van zou worden en zij weet het publiek moeiteloos weer in de feeststemming te brengen. De powermetalgroep tourt met het in mei uitgekomen album Fallen Dimension, de derde plaat van het vijftal. Vele gitaarsolo’s vullen de concertzaal, terwijl de zuivere zanglijnen van Ohlin de toeschouwers geboeid doen kijken. Dansbare deuntjes als Metallic Rain zorgen weer voor de nodige interactie en zo lijkt het net alsof er nooit een onderbreking is geweest.
Voor de hoofdmoot van de avond verloopt alles gelukkig soepel. Ook Eleine brengt dit jaar een nieuwe plaat uit, maar die komt 4 december pas uit. Wel wordt de helft van The Water Taste of Blood hier alvast gespeeld. De nummers van vanavond zijn al wel allemaal verschenen als singles, dus wie voor een exclusief voorproefje kwam, had ook thuis kunnen blijven. Dan had je natuurlijk wel het optreden van de band rond frontvrouw Madeleine Lidjestam gemist en dat is waar een groot deel van de toeschouwers al de hele avond gretig op wacht. De groovende ritmesectie brengt de set op gang met Enemies en daar wordt direct duidelijk dat live-drummer Kevin Werder hier een zware taak heeft. Deze tour doet Eleine namelijk zonder bassist en omdat de baslijn van de sampletrack afkomt, doet het afbraak aan het beeld op het podium. Een beeld dat overigens niet alleen om Lidjestam draait: ze maakt meermaals plaats voor de snarenplukkers om hun spotlicht te pakken. Zij zitten overigens zelf ook flink onder de make-up.
Die nieuwe plaat lijkt duidelijk geïnspireerd door Duitse industriële metal. Niet alleen zijn sommige songtitels van de Zweedse band en bandleden in het Duits, maar ook de stompende, repetitieve gitaarlijnen zijn hier aanwezig. Genoeg om sommige aanwezigen tot een kleine moshpit over te laten gaan. Iets waar de eerste rij duidelijk niet op gerekend had. Lang duren die opstootjes echter niet, want de muziek met heldere zanglijnen leent zich er uiteindelijk toch niet voor. Pas als gitarist Rikard Ekberg zijn strot openzet en voor wat grunts en solo’s zorgt terwijl Werder wat blastbeats inzet begint het wat op serieuze metal te lijken. Water Taste of Blood zal een interessante plaat worden als ik dit zo hoor.
Het is moeilijk op te maken uit het opgespoten gezicht van Lidjestram, maar ze leek af en toe al vertederd naar de eerste rij te kijken en uiteindelijk trekt ze twee jonge meisjes die nog te klein zijn voor de bandmerch die ze aanhebben het podium op. Twee ongemakkelijker uitziende kinderen heb je nooit gezien, maar volgens de fontvrouw staan ze daar wel veilig en mag de pit helemaal los. Veel verschil merk ik niet, maar het idee is natuurlijk wel leuk. Het is typerend voor de muziek van Eleine, de band lijkt best hard te willen gaan, maar de zachtere zangpartijen van de frontvrouw weerhouden de muziek ervan om echt impact te hebben. Voor Hoogeveen lijkt me dit echter impact genoeg. Dit kaliber herrieschoppers kun je er veel beter bij hebben dan wat er in de binnenstad rondhangt.
Setlist:
Eleine
|
Rexoria
|
Liv Sin
|
Datum en locatie
10 oktober 2026, Het Podium, Hoogeveen
Links: