Poseydon – Time Is a River and the Waters Are Red

Geschreven door op 07-08-2026 om 22:27.

Exact tien jaar geleden voorzagen we het debuutalbum van de death/thrashers uit Beveren, Poseydon, van een review. Masterpiece heette het ding en dat was een dapper statement. Een meesterwerk was het niet, een lekker plaatje wel. De verantwoordelijke heren hadden een lange weg afgelegd om tot een debuut te komen, want Poseydon was al actief tussen 1992 en 1999 voordat het eerste echte werk het levenslicht zag. Misschien was het dus wel een meesterwerk in de geschiedenis van de band. Opvolger Through the Gate of Hatred and Aversion hebben we gemist, maar nu ligt Time Is a River and the Waters Are Red voor me: plaatje nummer drie.

Masterpiece staat netjes in de kast maar ik moet zeggen dat het niet bijzonder veel indruk heeft achtergelaten. Het oordeel in mijn hoofd als mijn vinger er langs glijdt: ‘best aardig’. De productie is niet helemaal top en de vocalen van Christoph Lamsens vallen in de categorie love it or hate it en ik neigde naar het tweede. Maar hoe anders is Time Is a River and the Waters Are Red! Poseydon knalt bijna uit mijn speakers, ook dankzij de super agressieve zang van Tom ‘Lenny’ Lenaerts, die wel wat weg heeft van de oude nieuwe Exodus-schreeuwer Rob Dukes maar dan in een deathmetalvariant. Het blijkt dat Poseydon niet alleen een nieuwe zanger heeft: er blijken ten opzichte van Masterpiece ook een nieuwe drummer en gitarist te zijn.

Als ik zo door de socials van Poseydon scroll zie ik dat de band nog steeds veroordeeld is tot de plek van festivalopener, voorprogramma of hoogstens headliner in een of ander café. En dat is jammer want Time Is a River and the Waters Are Red is een sterkte, frisse plaat. Natuurlijk liggen de Slayer-invloeden er nog steeds duimendik bovenop en biedt Poseydon’s derde niets wat u niet al eerder heeft gehoord maar het is wel erg lekker wat er vanuit Beveren op ons wordt afgevuurd, met een hoofdrol voor het gitaarspel van Alain De Block.

Net als ik constateer dat het songmateriaal én de zang van Lenaerts wel een beetje op elkaar beginnen te lijken, start het titelnummer. Dat begint in een lager tempo met een meer vertellende dan zingende Lenaerts om daarna tot een geweldige explosie te komen waarna er nog meer afwisseling volgt. Een absoluut topnummer al met al en een volkomen legitieme keuze voor de naam van de plaat. Jammer van het abrupte einde. Dat is echter gelijk vergeven en vergeten als Thief of Dreams langskomt: wederom een dijk van een track. Met zijn 7:13 het langste nummer van de plaat maar elke seconde waard.

Bij Instinctive Dissonance zakt het niveau weer terug naar ‘gewoon goed’ maar het tweede deel van With Tears in My Eyes laat dat beeld weer kantelen naar ‘erg goed’ en dan moet afsluiter Ancestral Rites nog komen. En mensen: Wát! Een! Bruutheid! Vijf minuten beuken, een ultiem visiekaartje dat nog maar eens illustreert wát een ontwikkeling Poseydon heeft doorgemaakt sinds Masterpiece tien jaar geleden. Wat ben ik blij dat deze band weer onder mijn aandacht is gekomen want dit, beste mensen, is gewoon uitstekende death/thrash die iedere liefhebber van Slayer/Kreator/Sodom/Dark Angel/Sepultura/Possessed/Vul uw favoriet maar in blind op kan zetten. U gaat niet overdonderd worden door de originaliteit, wel door het muzikaal vakmanschap. Time Is A River and the Waters Are Red duurt maar 38 minuten maar hé: dat is nog altijd tien minuten meer dan Reign in Blood en dat heeft Slayer ook geen windeieren gelegd.

Bestellen dus dit album. Mochten ze niet bij de platenbaas beschikbaar zijn, stuur de band dan even een berichtje via de socials.

Score:

80/100

Label:

Necktwister, 2026

Tracklisting:

  1. Storm
  2. Poseidon
  3. Mind Intrusion
  4. Time is a River and the Waters Are Red
  5. Thief of Dreams
  6. Instinctive Dissonance
  7. With Tears in My Eyes
  8. Ancestral Rites

Line-up:

  • Tom ‘Lenny’ Lenaerts – Vocalen
  • Alain De Block – Gitaar
  • Leander Karageorgos – Gitaar
  • Jeroen Bonne – Bas
  • Jeff Boons – Drums

Links: