Thanatomass – The Rabid Dead

Geschreven door op 10-07-2026 om 23:02.

Ja jongens. Ooit hadden wij thuis vier konijnen, nu nog maar één. Er zijn er dus voor wie goed kan tellen drie komen te overlijden. Niet dat dat iets te maken heeft met de nieuwste EP van het uit Moskou afkomstige Thanatomass, The Rabid Dead, maar hierdoor geef ik je toch een kleine inkijk in mijn verder goed georganiseerde normale leven. Deze drie Russen en geen vier, spelen black metal die in het straatje ligt van bands als Archgoat, Sarcófago, Katharsis en Teitanblood.

Nomad Snakepit Productions en Living Temple Records besloten samen deze EP uit te brengen. Reeds eerder en dan schrijf ik 2023, kregen we Hades te horen daarvoor was er ook nog een EP getiteld, Black Vitriol & Iron Fire. Allemaal goed en wel ook lekker maar ik schreef ook dat de heren soms hun composities voor het subgenre wat ze spelen, toch wat te lang maakten. Ook nu ontwaar ik een nummer, het afsluitende nummer van de EP om meer precies te zijn, dat vlotjes harkt over de tien minuten. “Nou moe” zou Arjan Ederveen durven stellen in een nieuwe aflevering van Creatief Met Kurk. Wat heeft dat nu met bovenstaande te maken? Niks, helemaal niks…

Deze Russen hebben volgens mij geen konijnen thuis want als je luistert met welke brutaliteit dit Thanatomass de boel in de fik steekt, dan kan je enkel nog maar besluiten dat die beesten al lang in de stoverij zitten dan wel het land al huppelend zijn ontvlucht. In hun tuin lopen enkel met rabiës besmette honden rond. Dit om maar te schrijven dat de gortige smerigheid die ook op de vorige releases aanwezig bleek, niet werd aan de kant geschoven. De putgrunts en screams komen ergens vanuit een holle bunker. De gitaren, de bas hebben net als de drum zo een smoezelige, drekkige bijklank meegekregen dat het niet meer mooi is om horen. Gepiep, gerag en gehengst dat is het gene wat er het liefst wordt geproduceerd.

Als een wildeman, een met hondsdolheid besmette persoon, creëren deze drie duistere individuen toch een hoop kabaal en teringherrie en laat net dat iets zijn waarvoor we graag vroeg opstaan of laat gaan slapen. Nummertje twee van de EP is kort maar krachtig en culmineert eigenlijk nog het best waar dit Thanatomass voor staat. Brutaal timmeren, kloppen, gorgelen, rochelen en tuten, niks meer, niks minder. Er is geen poetsdoek, zeemvel of emmer met sop aan deze band verloren gegaan. Het afsluitende From Vein Into Chalice brengt alle viezigheid nog eens tot leven.

Ja jongens, alle konijnen op de wereld nog aan toe. Dit Thanatomass brengt met The Rabid Dead een ultrasmerige EP aan de man. Het spreekt voor zich dat rabid gewoon keihard hondsdol betekent maar een licht zonnige, vochtige zondagochtend brengt de innerlijke poëet en dierenliefhebber in me los. Waarom schrijf je dat nu? Tja, het kan mijn reet roesten. Nog een rondje Thanatomass!

Label:

Nomad Snakepit Productions, 2026

Tracklisting:

  1. The Rabid Dead
  2. Flesh Catafalque – The Covenant Semen
  3. From Vein Into Chalice

Line-up:

  • TLG – Bas
  • V. Scorn – Drum
  • A. Thanatos – Zang, gitaar

Links: