Lovebites – Outstanding Power

What you see, is what you get. Dan heb ik het in het geval van de Japanse band Lovebites niet over ‘meidenmetal’, maar wel over de titel van de nieuwe plaat Outstanding Power. Heel wat jaren geleden passeerde de band de revue al eens met de toenmalige plaat Clockwork Immortality. In de tussentijd heeft de band echter niet stilgezeten, want ze lanceerde nog twee platen vóór deze nieuwkomer, in 2020 en 2023. Een mooie regelmaat dus en ondertussen kunnen we ook op de grotere festivals deze dames uit Tokyo terugvinden.

Op zich mis je niet al te veel als je eens een plaatje vergeten te luisteren bent van deze band. Je voelt wel dat de productie een pak beter geworden is, maar inhoudelijk is dit erg kenmerkende, goed gebrachte heavy/power metal. Het doet me hier en daar wat denken aan de pittige partijen van hun veel oudere landgenoten van X Japan en uiteraard zijn de vrouwelijke vocalen wat apart te noemen. Krachtig, dat zeker, en met hier en daar wat gelijkenissen met zangeres Saiki van Band-Maid, een band die ik al even uit het oog verloren ben. Inhoudelijk gaat het wel een heel andere richting uit, al zijn er met de diepte van de baslijnen zeker ook overeenkomsten terug te vinden met Band-Maid. Instrumentaal is dit minder catchy, maar eerder krachtig te noemen, met knap soleerwerk en krachtige drums. Terecht vinden we een band als deze terug op Metal Archives, al kan het best ook wat commercieel doorklinken.

Naast hardere partijen kennen de dames zeker ook wat rustpunten, zoals op Dream of Kings of Eternally, maar ook nummers als deze zijn doorspekt met soleerstukken die fans van Blind Guardian tot Hammerfall wel kunnen bekoren. Toch valt het niet echt te rijmen met de epiek van zulke bands en komt er steeds wel die typisch Japanse hardrock/heavy metalstempel kijken om de hoek. Phoenix Rises Again is zo ‘n typisch nummer dat je al eens op een andere manier hoorde in het verleden, maar het is wel steengoed gebracht. Dit is ook niet gewoon even een catchy riff schrijven, maar echt de diepte in soleren. Op andere momenten duiken er naast de virtuoze Slashsolo’s ook gewoon lekkere oldschool hardrockmomenten op, zoals op Out of Control. Best wel een aanrader.

Hoewel de band genoeg afwisseling brengt binnen en tussen de nummers, blijft er naar mijn gevoel toch niet echt een hitje hangen. De tweede video van het stel is misschien wel een kanshebber, want Reaper’s Lullaby is lekker thrashy en melodisch met een donker randje. De kenmerkende diepgang in de gitaarsolo’s blijft eveneens niet uit en zo word je een dikke vijf minuten toch lekker uit je sokken geblazen.

Het volstaat niet om me nu meteen een Lovebites-shirt te doen aanschaffen en bij de volgende zomerfestivals speciaal af te zakken voor deze band. Dit is allemaal uitstekend gebracht en ze zullen sowieso al zonder mij een hele menigte aan fans hebben staan. Ik vind immers heel wat besprekingen terug die de dames hoger inschatten dan mijn schamel eindkrediet voor deze glansprestatie. Het zij zo.

Score:

75/100

Label:

Napalm Records, 2026

Tracklisting:

  1. The Castaway
  2. Silence The Void
  3. Forbidden Thirst
  4. Blazing Halo
  5. Dream Of King
  6. Phoenix Rises Again
  7. Out Of Control
  8. Wheels On Fire
  9. The Eve Of Change
  10. Reaper’s Lullaby
  11. Eternally
  12. One Will Remain

Line-up:

  • Haruna – drums
  • Midori – gitaar
  • Asami – zang
  • Miyako – gitaar, synth, piano
  • Fami – bas

Links: