Mascharat – Ars Aurea Mortis

In 2014 werd dit Italiaanse Mascharat boven de doopvont gehouden ergens in de regio Lombardije. Ars Aurea Mortis is ondanks het feit dat de band al meer dan tien jaar bestaat nog maar release nummer drie. Ergens in 2014 verscheen er een demo, drie jaar later een debuutplaat en dan bleef het dus even stil tot nu, negen jaar later. Dit album komt in eigen beheer al is er wel support van Remparts Productions. Een klein blackmetallabel uit Frankrijk dat zich toelegt op de underground en zijn releases graag aflevert met handgemaakte extra’s. Ik ga eens verder snuisteren in hun catalogus want dat uitgangspunt is toch erg interessant.

Ars Aurea Mortis is een conceptalbum geworden en handelt over transformatie vertrekkende vanuit de kennis van alchemie en westerse esoterie. Bijzonder is dat de band de creatie van goud muzikaal wenst over te brengen. De teksten worden ook gebracht in een soort van dialoog. Soms wordt daartoe het befaamde masker van Venetië, de Bauta, de larva of geest gehanteerd. Het verhaal kent nog meer aspecten maar dit is wat ik uit de meegeleverde informatie heb weten distilleren. Ik ben immers geen alchemist natuurlijk.

Op een winterse, ijskoude zondagochtend met een dreigende toetsenpartij dit album openen, dat heeft wel iets. Het brengt de boodschap volledig tot leven. Je wordt onverwijld meegezogen in het verhaal. Eens het eerste echte nummer, Re Mida, zich ontvouwt hoor je een band die zijn fundamenten heeft weten uitgraven in zijn eigen achtergrond. De Italiaanse taal daarbovenop brengt nog meer mystiek en zeker wanneer de frasering een zekere bezwering in de hand werkt.

Ondanks een bijzonder interessante insteek blijft de muziek van dit Mascharat wel vaak te basaal, te eenvoudig, te rudimentair. Misschien blijft hij net hierdoor wel dicht tegen de essentie, dat kan ook. Een nummer als Albedo kent naast zijn basaal riffwerk ook wel een heerlijk giftige tokkelpartij en maakt echt ook wel de brug naar Citrinitas. Dat erg agressief met een uitgemeten blastbeat van start gaat. We verlopen inderdaad de vier grote stadia van het alchemistische Magnum Opus maar dat is natuurlijk in het geheel van het concept niet vreemd. Zo passeert Rubedo nog net als Lapis. Luister je naar dit eerste dan doen de openingsmaten je onmiddellijk denken aan werk van de Belgen van Serpents Oath. Is deze laatste een verwijzing naar de zogenaamde Philosopher’s Stone? Het zal zo wel zijn. Zij die er meer verstand van hebben weten vast wat de band ermee bedoelt.

Het geheel wordt goed gebracht door dit Mascharat op dit Ars Aurea Mortis. Het maken van goud met behulp van alchemistische kennis is geen onbesproken gebeuren. De Italianen trachten ons mee te nemen in dat proces dat bestaat uit verschillende fases. Hun black metal voelt daartoe occult, ritualistisch en esoterisch aan. Het is echter net niet spannend genoeg. Misschien is dat voor een volgende plaat weggelegd.

Score:

70/100

Label:

Remparts Productions, 2026

Tracklisting:

  1. Intro
  2. Re Mida
  3. Nigredo
  4. Albedo
  5. Citrinitas
  6. Rubedo
  7. Lapis
  8. Outro.

Line-up:

  • Cutirons – Drum
  • Grimr – Gitaar
  • Stilleben – Bas, zang
  • Hellequin – Zang, gitaar

Links: