Stilte – In The Resonance Of Everblooming Hatred

Geschreven door op 02-01-2026 om 23:17.

Na de demo’s Caged In Torture (2007), Verpulver (2007) en Signs Of The Apocalyps (2009), is het na zovele decades eindelijk tijd voor een volwaardige langspeler voor Stilte: In The Resonance Of Everblooming Hatred. Het Zwaertgevegt-label tekende onmiddellijk present om dit draaiding uit te brengen. De tape kwam al uit in het begin van 2025, maar met de jaarlijsten in ons achterhoofd bleken we een schrijfsel hierover toch te missen. Bovengetekende trekt de boel even recht zodat deze Nederlandse band toch aan bod komt op onze geliefde webstek.

De heer Sander Zuidweg is de man achter deze band: hij brengt maar liefst tien nummers met een speelduur die vlot over de veertig minuten afklokt. Als ik de titels van de nummers lees (het gros in het Engels wat ik persoonlijk dan wel jammer vind als je zo een sterke bandnaam hebt) spelen er in het hoofd van het bandbrein toch geen vrolijke deuntjes. De aangehaalde thema’s zijn behoorlijk zwartgallig en doen me vermoeden dat er ergens een leegte zit van waar uit er een stroom aan negatieve gedachten en overpeinzingen de wijde wereld in worden gestuurd.

Het klinkt in zijn eerste maten, in zijn aanvang behoorlijk stoffig, korzelig en erg abrasief. De black metal op deze plaat knipoogt naar lang vervlogen tijden en laat horen dat er ruimte is voor wat akoestisch gitaarspel doch het liefst raast dit Stilte gewoon door. Al vanaf Black Dawn krijg je schuurpapieren riffpartijen te horen die ondersteund worden door een gevarieerd ritmisch palet. Into the Dead Void Below laat horen hoe de giftige keelklanken van de heer Zuidweg hun weg zoeken langsheen knotterende baspartijen en brutaal gitaarspel. Doorheen heel de plaat hoor je keelklanken als uh en oh alsof de heer Hoest zelf is komen meekelen. Op bepaalde momenten is dat toch net wat te veel van het goede.

Dit Stilte is goed wanneer het in zijn essentie blijft, in zijn basaliteit. In de eenvoudige gitaarpartijen, in het venijnige drumwerk. Nu en dan als er meer expressiviteit wordt verwacht, verrast de band je ook. Denk aan de akoestische gitaren, de licht jazzy thema’s die nu en dan passeren. Maar ik hoor toch liever de met agressie gevulde nummers waarin opzwepende drumdynamieken lekker ruziemaken met de vocalen. De nummers in het Nederlands gebracht dragen dan ook zo mijn voorkeur weg. Misschien iets om op volgende platen meer nadruk op te leggen.

In The Resonance Of Everblooming Hatred van het Nederlandse Stilte komt via Zwaertgevegt. Het is een album dat ik tot schande en schaamte heb vergeten op te leggen op het moment dat deze uitkwam. Met dit schrijfsel laat ik echter blijken dat de extreme muziek op deze tape ruw en ongepolijst is en door fans van black metal uit lang vervlogen tijden zeker moet beluisterd worden.

Score:

75/100

Label:

Zwaertgevegt, 2025

Tracklisting:

  1. Black Dawn
  2. Into the Dead Void Below
  3. Far Beyond Existence
  4. My Goal, Your Demise
  5. The Self – Archontic Realm
  6. Enkel gefluister
  7. Kilheid
  8. Mijn schaduwpad
  9. In the Resonance of Everblooming Hatred
  10. Where Death Hymns Sound Eternal

Line-up:

  • Sander Zuidweg – Zang, alle instrumenten

Links: