De Verenigde Staten van Amerika. Zeker sinds die oranje ogende meneer er de baas is, is dat land niet weg te slaan uit het dagelijks leven van onschuldige burgertjes uit Nederland en Vlaanderen. Vluchten wil je ervan, wegrennen! Afleiding zoeken, bijvoorbeeld in muziek. Naar Musicon in Den Haag dus, op 3 november! Even geen gedoe over midterms, afgevaardigden, senatoren, Democraten en Republikeinen. Gewoon lekker naar twee deathmetalbandjes kijken! Waar komen die eigenlijk vandaan? Wat? Amerika!?! Aaarrgghh!
Gelukkig gaat het vanavond niet over politiek. Noroth, de eerste band, heeft de ‘ills of humanity’ als thema: de kwalen der mensheid. Maar dan niet kwaaltjes als een blauwe nagel of een vastzittende hoest, nee: de band richt zich op spiritueel verval, de neergang van de mensheid, het afbrokkelen van valse autoriteit en de vernietigende invloed van religieuze corruptie. Het drietal gaat er voortvarend mee aan de slag als Black Serpent wordt ingezet: het eerste nummer van de laatste plaat Sacrificial Solace. De drums van Drake hadden wel wat dieper in de mix mogen staan, maar al snel gaan we van bambambambambam, want Noroth opereert voornamelijk op één tempo: hakken. De grom van bassist Biaggo mag er vooral niet teveel bovenuit steken en past volledig binnen het gehakketak-ritme.
Primitief, rauw, met wat crustpunk verstopt onder een dikke, rottende laag death metal en zelfs wat groove, is het bandgeluid van deze Amerikanen uit Seattle. Ooit ontstond de grunge in die contreien, maar daar is bij Noroth werkelijk niets van te horen als nummers zoals Tongue ov Soot and Ash, The Great Reaping of Shadow en My Patriarch worden ingezet. In de verte weerklinkt het Deense Undergang als Europese evenknie of misschien zelfs Bolt Thrower, maar heel concreet wordt dat nooit.
Lekker is het allemaal wel en doordat er maar drie man op het podium staan hebben we goed zicht op nieuwe drummer Drake en zijn spel. Hij leeft niet alleen intens mee met zijn eigen opslagen; hij geselt zijn instrumenten. Als hij deze aanpak ook buiten de concerten volhoudt kunnen er alvast wat nieuwe onderdelen worden ingekocht, want op deze manier gaan de vellen niet lang mee. Gelukkig weet hij met zijn collega’s toch nog voldoende afwisseling in de nummers aan te brengen voor de broodnodige rustmomenten.
Met een mannetje, wat kilo’s en de nodige grijze haren meer, neemt Drawn and Quartered plaats op het podium. Waar het eerste teken van leven van Noroth in 2020 werd gegeven, begon het voor deze mannen uit Seattle al in 1992 onder de naam Plague Bearer. Wat thematiek betreft gooit Drawn and Quartered het over een eenvoudiger boeg: dood, blasfemie, duisternis, moord, foltering en anti-christendom. Bands als Incantation en zeker Immolation tappen uit hetzelfde muzikale vaatje: licht-technische death metal dus, met veel ruimte voor gitaarpartijen van in dit geval Kelly Kuciemba, die de muziek van meer smaak voorziet dan die van de stadsgenoten. Niet teveel natuurlijk, het moet niet afleiden van het hoofddoel: het prediken van hel en verdoemenis via de heerlijk ronkende donkerbruine grunt van zanger/bassist Herb Burke.
Kuciemba en Burke vormen al sinds het prille begin de basis van Drawn and Quartered en vanavond gaan we door de discografie van negen platen, waarbij er ook nog een aantal de burelen van Zware Metalen haalden. Opener Feeding Hell’s Furnace van het gelijknamige album uit 2012 deed dat niet, maar zet wel de toon voor de rest van de avond. Black Castle Butcher is het eerste nummer dat afkomstig is van laatste wapenfeit Lord of Two Horns, maar we vermaken ons ook met ouder werk als Stabwound Invocation en Return of the Black Death. Drawn and Quartered is oerdegelijk maar steeds is daar weer Kuciemba die het materiaal boven het gemiddelde doet uitstijgen. Het gaat wat ver om te stellen dat de negentig punten die Lord of Two Horns kreeg gerechtvaardigd zijn, maar deze mannen weten wél muziek te maken.
De opkomst in Musicon is vanavond beperkt, maar met de sfeer zit het goed en Drawn and Quartered komt er steeds beter in. Bij Procession of Pain en het lekker furieuze Hail Infernal Darkness gaat Kuciemba helemaal los en dan… is het plots afgelopen. Volgens mijn planning zouden er nog twee nummers gespeeld moeten worden, maar wellicht moet de bus naar Tours nog gehaald worden, want dat is de volgende halte van deze Lord of the Sacrifice Tour. Ach, het was ook wel weer mooi zo. Fijn dat het even om wat anders dan politiek ging als er Amerikanen bij betrokken zijn.
Datum en locatie
3 november 2026, Musicon, Den Haag
Link: