Ulver – Neverland

Geschreven door op 12-01-2026 om 00:29.

Net toen je dacht dat Ulver ver genoeg afgeweken was met voorganger Liminal Animals, bracht de band omstreeks de jaarwisseling album 19 (!) de markt op met als naam Neverland. De hoezen van de voorbije platen maakten dat je ergens nog wat linken kon leggen met het occulte, maar het lijkt wel alsof deze Noren gaan surfen op de nieuwe plaat. Een gekke keuze voor de hoes en we weten uiteraard al lang dat de keuze voor de muziek niet minder gek zal zijn. We blijven ze bespreken omdat het ooit een metalband was, maar ook omdat hier en daar toch nog wat donkere atmosferische partijen op je afkomen. En omdat deze new wave/synthpop/electronica gewoon nog steeds goed is.

Schrik niet als het je kennismaking met de band zou zijn, óf als je het 25 jaar even niet geprobeerd hebt. Ulver is één van de bands die de grootste metamorfoses doorgemaakt heeft en eigenlijk nog steeds andere gezichten laat zien. De plakkerige synthpop is op deze plaat nagenoeg instrumentaal geworden en hier en daar voel ik wat meer dreiging. Behoorlijk wat bas, geen kenmerkende popperige vocalen en dus heel wat zweverige electronica met een new wavetimbre. Soms blijft het wat oppervlakkig, maar een nummer als Hark! Hark! The Dogs Do Bark is echt heerlijk opgebouwd. Alle metalheads zeggen dan meteen: ‘Wat schrijft die kerel nu…’, maar uiteraard hebben die allemaal al weggeklikt na het lezen van het genre.

Ook moet ik zeggen dat de atmosferische golven best wat experimenteel durven te klinken op deze nieuwkomer. Een dreigende gelaagdheid die niet steeds even evident aanvoelt, interageert met ambient en op die manier best wel een donkere sfeer schept. Mooie voorbeelden hierbij zijn nummers als Horses of the Plough of Pandora’s Box dat me een zekere Massive Attack-vibe geeft. Misschien kunnen de fans van warme Pink Floyd-synth hier ook wel wat mee.

Ik val in herhaling als ik zeg dat je deze plaat van Ulver weer even moet laten rijpen. Niet dat het in mijn jaarlijst terechtgekomen had, maar misschien is deze plaat wel ideaal om een jaar als 2025 af te sluiten en even te verdwijnen in een elektronische kolk van donkere synthpop. Beter dan de vorige!

Score:

80/100

Label:

House of Mythology, 2025

Tracklisting:

  1. Fear in a Handful of Dust
  2. Elephant Trunk
  3. Weeping Stone
  4. People of the Hills
  5. They’re Coming! The Birds!
  6. Hark! Hark! The Dogs Do Bark
  7. Horses of the Plough
  8. Pandora’s Box
  9. Quivers in the Marrow
  10. Welcome to the Jungle
  11. Fire in the End

Line-up:

  • Kristoffer Rygg – Zang, drums, percussie, synth, elektronica
  • Jørn H. Sværen – synth
  • Ole Aleksander Halstensgård – synth, elektronica, programmeren

Links: