Hadopelagyal – Zalmathic Necroichorion

Geschreven door op 08-09-2026 om 18:45.

Ja kijk: je kan moeilijke namen, titels en ingewikkelde thema’s of ik weet niet wat nog verzinnen om je verhaal te maken. Of je kan er voor kiezen om dat niet te doen. Hadopelagyal, een duo uit Duitsland, kiest bewust voor het eerste. De EP Zalmathic Necroichorion, wat dit ook zou mogen betekenen, is de opvolger van Haematophoryktos, ook al zo een onfrisse titel en dito plaat. De gure, grauwe black metal die dit duo speelt flirt met death metal en is behoorlijk extreem. Lees daarvoor even mijn eerder schrijfsel.

Hadopelagyal kan gewoon geen lichte of luchtige muziek brengen. De bandnaam is immers een verwijzing naar de allerdiepste lagen van de oceaan, een plaats waar geen mens komt en er waarschijnlijk heel wat krochten en donkere holen zijn die fauna herbergt die nog niemand heeft gezien. Hun hoesontwerpen brengen me vaak van de wijs. Ook nu weer.

Net als op de vorige langspeler houden de twee bandleden er niet van rustig af te zakken naar de bodem van de oceaan. Ze schieten gewoon pijlsnel uit de startblokken en gooien er al meteen een collectie gure, onfrisse riffs tegenaan die dan ook nog eens aan een hoge snelheid worden gebracht, over en onder een hoop keelgegorgel door.

De eerste tonen van Dakryopneumatic Canticles lijken van zo diep te komen dat het angstaanjagend wordt en net dat het is het gevoel dat deze band wil oproepen en wil behouden. Gedurende meer dan zes minuten sleurt de band je van de ene donkere spelonk naar de andere, zonder dat je maar de kans krijgt om naar lucht te happen. Ook in Tombwake Liturgeia (een nummer met piepend dissonant soleerspel) en het afsluitende Dreadveil Ereboklast (een nummer dat wat eigenaardige gitaarklanken en diepe putgrunten laat horen) word je de levenslucht ontnomen. Je beseft maar al te goed in welke diepe vergeetput je bent terecht gekomen na het beluisteren van dit extreme werkstuk.

Ik heb toch eens liggen zoeken, snuisteren en lezen, al was het maar om trachten te achterhalen wat die titel, Zalmathic Necroichorion, van de nieuwste EP van het Duitse Hadopelagyal, zou moeten betekenen. Ik kom uit op het volgende: een schaduwrijke, chronische, ritualistische maar dode Goddelijke vloeistof. In ieder geval klinkt de black metal die deze band brengt opnieuw guur, grauw en behoorlijk onfris.

Label:

Amor Fati Productions, 2026

Tracklisting:

  1. Heptaporous Deathchant
  2. Dakryopneumatic Canticles
  3. Tombwake Liturgeia
  4. Dreadveil Ereboklast

Line-up:

  • Hekla – Zang, gitaar
  • Augur – Drum

Links: