Genghis Tron – Signal Fire
Geschreven door Michiel Jorissen op 20-06-2026 om 16:25.
Klaar om je te laten meevoeren op psychedelische synths en zwaar vervormde vocalen? Of heb je liever monolitische gitaarriffs met de panache van twee bataljons aanstormende cavalerie? Genghis Tron leeft op het middenveld tussen deze twee werelden, zoals de bandnaam doet vermoeden. Oud versus nieuw. Analoog versus digitaal. Organisch versus elektrisch. Het gaat flink schuren tussen die verschillende werelden op deze vierde langspeler van culthelden Genghis Tron uit de Verenigde Staten van Amerika. Lees vooral mee.
Opener
I Am All verwelkomt je met bevreemdende synths en croonende, maar aanstekelijke, alt-rockvocalen. Het duurt niet lang voor een techno-noirvibe en snedige screams door de speakers galmen in opzwepende extase. De band bouwt daarmee flink aan de spanningsboog waarbij de vocalen een verlichtende factor brengen. Na drie minuten vallen de beats weg en krijgen zware overstuurde gitaren en synths een kans om diepe atmosferische soundscapes op te bouwen alvorens fysieke drums het tempo zwaar omlaag gooien. Ik wil iets zwaar horen, mannen! Maar dan valt hij uiteindelijk toch nog in. Monolitisch gitaarwerk stuwt het nummer in een finale breakdown waarbij oprechte en heel erg vuile screams je haren stijf overeind zetten. Wanneer je denkt dat we wel aan het einde zijn, doet de band er nog een rondje bij, en nog één, en nog één. Wat een reis is dit eerste nummer.
Verderop komen math-rocksympathieën boven op Signal Fire, met vlagen Torche erdoorheen gesprenkeld. Op het einde brengt chaotisch drumwerk meer dan een knipoog naar eerder werk met blastbeats die elke drie tellen van sfeer verwisselen. Dit nummer is echter zo kort dat het eerder als een tussendoortje voelt dan als een volwaardig wapenfeit. Future Worship kwijt zich van die kwaal en heeft zeer pakkende synthesizers en dito drumwerk frontaal gepositioneerd. Wanneer de gitaar na anderhalve minuut mag beginnen wervelen komt het nummer helemaal op kruissnelheid. Alleen houdt de zang het totaal wat tegen. Deze is op een zeurderige en gezapige manier energieloos gebracht. Dat past niet bij de intensiteit van de instrumenten.
Like Fotochrom is één van de meer experimentele momenten en voelt als een synthesizerspoeling met dit keer wel passende zang.
Tomorrow Mirage is met zijn zeven minuten en loodzwaar drumwerk gigantesk, waarbij het nummer de inverse lijkt van
I Am All omdat het dit keer uitweidt in synthesizer met een ietwat langgerekte outro. Het is
Nothing Blooms In The Hollow dat die sfeer op niet-gracieuze wijze doorbreekt met vuige screams en potig gitaarwerk. Na anderhalve minuut neemt de bas het voortouw en beginnen de zang en de overige instrumenten op
Tool-iaanse wijze hierrond te spiralen. Elke akkoordwissel voelt als een grensverlegging. Tot de gitaar het moddervette
Tool-werk verderzet. Het nummer weidt uit op de meest verkeerd aanvoelende wijze en brengt het hoofdthema terug onder de aandacht. Verder valt vooral de rancune van
Born Prey nog heel erg op, met passende blast beats en chaos chaos chaos! Tot de outro belandt in hyperpopsferen.
Genghis Tron brengt alle vorige albums samen op
Signal Fire. Dit album scheert zeker niet even hoge toppen als
Board Up The House, maar heeft zijn uitschieters. Zeker opener
I Am All of
Nothing Blooms In The Hollow zijn hele vette nummers waar het experiment tussen de stijlen slaagt. De zang is bij tijden zeurderig en de band is zo ver voorbij de term grind dat niks nog in die richting wijst, maar de zware riffs slaan in als een bom en het synthesizerwerk is subliem.
Score:
78/100
Label:
Relapse Records, 2026
Tracklisting:
- I Am All
- Signal Fire
- Future Worship
- Like Fotochrom
- Tomorrow Mirage
- Nothing Blooms in The Hollow
- Without Form
- Born Prey
- A Love So Pure
- New Gods
Line-up:
- Tony Wolski – Zang
- Kenny Zsymanski – Basgitaar
- Nick Yacyshyn – Drums
- Michael Sochynsky – Gitaar
- Hamilton Jordan – Keyboards
Links:
