Extol – Aura Of Decay

Geschreven door op 07-11-2026 om 16:06.

Sinds de oprichting in 1993 heeft Extol, afkomstig uit Bekkestua, iets ten westen van Oslo, zich zelden door muzikale grenzen laten beperken. Op debuut Burial uit 1998 brachten de Noren technische death metal met blackmetalinvloeden en melodieuze passages samen. Op het in 2000 verschenen Undeceived kwam de death metal nadrukkelijker naar voren en diepte de band de progressieve kant verder uit. Vervolgens kregen hoekige thrashriffs in 2003 de ruimte op Synergy, voordat The Blueprint Dives twee jaar later de deur naar alternatieve en progressieve rock verder opende. Hoe verschillend die albums ook uitpakten, de combinatie van ritmische complexiteit, felle uitbarstingen en melodisch raffinement bleef kenmerkend voor Extol.

De muzikale ontwikkeling verliep allerminst ononderbroken. Bezettingswisselingen en langdurige stiltes tekenden de bandgeschiedenis. Na The Blueprint Dives duurde het tot 2013 voordat het titelloze Extol de uiteenlopende kanten van de band weer samenbracht. Ondanks de goede ontvangst liet een opvolger opnieuw lang op zich wachten. Dertien jaar later verschijnt met Aura of Decay eindelijk een zesde langspeler, ditmaal met gitarist Christer Espevoll terug in de gelederen. Bouwt Extol daarop voort op de vertrouwde combinatie van technische inventiviteit en melodie, of krijgt de muzikale nieuwsgierigheid opnieuw een andere uitwerking?

Op Aura of Decay benut Extol de volle breedte van zijn vertrouwde geluid, met melodie, technische finesse en progressieve vrijheid als verbindende elementen. Stevige deathmetalriffs en zwartgeblakerde accenten worden gedragen door inventief drumwerk dat met aanstekelijk gemak beweegt tussen thrash, death en alles daartussen. Binnen die veelzijdigheid legt ieder nummer eigen accenten. Shield And Alibi zet in op nietsontziende kracht, terwijl Vile Path schuurt met verontrustende, dissonante gitaarlijnen uit de black metal. In Disintegrate en Merciless Hunger wisselen progressieve passages en verrassend toegankelijke momenten elkaar af, terwijl End of Times toenadering zoekt tot progressieve rock en doom. Beweeglijke arpeggio’s, heldere melodieën en complexe ritmes verrijken de composities zonder te ontaarden in overbodig virtuoos vertoon. Dankzij de vloeiende opbouw blijft de samenhang behouden, hoeveel ritmische wendingen en stijlwisselingen de nummers ook bevatten.

De vocale afwisseling draagt sterk bij aan de dynamiek van het album. Krachtige cleane partijen, warme klanken en rijk gelaagde harmonieën staan tegenover venijnig geschreeuw uit de black metal en scherpe uithalen, die aan thrash metal doen denken. Daarmee verschuift de sfeer voortdurend van open en bezielend naar bijtend en indringend. Het samenspel tussen die agressie en de heldere zang houdt de muziek levendig. Op spaarzame momenten worden de uitbundige melodieën en theatrale zangpartijen echter wat te nadrukkelijk aangezet. Aan het einde van Merciless Hunger en in Shield And Alibi doen de vocale grandeur en weelderige koorharmonieën bij vlagen denken aan Queen, Robby Valentine en Valensia en krijgen ze een te gepolijste glans. Wie muziek het liefst verbeten en rauw hoort, zal die uitbundigheid minder waarderen. Toch weegt dat nauwelijks op tegen de overtuigingskracht van het album als geheel.

Op Aura of Decay verenigt Extol uitbundige melodieën en verpletterende uitbarstingen met het vakmanschap dat de band al decennialang kenmerkt. De veelzijdigheid en creatieve gedrevenheid maken het een bezielde plaat die de lange afwezigheid moeiteloos doet vergeten. Het verleden klinkt volop mee, maar nergens overheerst de nostalgie: daarvoor klinkt Extol te gretig en te vitaal.

Score:

85/100

Label:

Solid State Records, 2026

Tracklisting:

  1. The One And The Many
  2. Disintegrate
  3. Sanctum
  4. Merciless Hunger
  5. Vile Path
  6. Phantom Dismay
  7. Shield And Alibi
  8. Wrecked Within Walls
  9. Dimness of Lingering Gloom
  10. Beneath the Dirt
  11. End of Times

Line-up:

  • Peter Espevoll – Vocalen
  • Christer Espevoll – Gitaar
  • Børud – Gitaar, vocalen
  • Ole David Husvik – Drums

Links: