Aornos – Decade Of Echoes / Decade Of Storms

Buurman en buurman kunnen uren klussen en alles ook vakkundig naar de sodemieter en galemiezen helpen. Ikzelf ben geen klusser, met mijn twee linkerhanden. Aornos uit Miskolc, Hongarije is wel een bende die bestaat uit heel wat klussers. Dit Decade Of Echoes en Decade Of Storms is een knappe, noem het kort door de bocht, compilatie die de eerste tien bestaansjaren van de band eventjes op een dubbel tapeje samenvat. Hier en daar propten de vrienden er ook wat nieuwe nummers bij.

Fekete Terror Productions heeft er alvast werk van gemaakt: als ik nu een stel pluimen had, had ik ze wel ergens in gestoken. Nu, hoewel ik geen klusser ben, moet er toch wel even een schrijfsel neergepend worden van een dergelijk huzarenstukje. Want je weet het of je weet het niet: dit alles samen is toch knap meer dan twee uur muziek. Op de eerste tape, Decade Of Echoes, staan maar liefst dertien nummers verzameld die ze vooral van de vorige platen Orios en Mors Sola gehaald hebben. De Decade Of Storms tape bevat veertien nummers waarvan het gros van de laatste plaat komt, The Great Scorn. Dit alles wordt aangevuld met vijf nieuwe nummers en wat ander werk.

Jongens jongens toch, ga er dus maar eens goed voor zitten. Zeker als je weet dat deze Hongaren diep graven en nog dieper uitkomen. Daar waar de donkerste kanten van de mensheid te vinden zijn. Ze zijn ook niet vies om uit werken van Friedrich Nietzsche, Edgar Allan Poe, H. P. Lovecraft, Heraclitus, Novalis, Jules Laforgue of Clark Ashton Smith te citeren.

Voor we de tracks induiken nog wel even stellen dat de line-up hieronder de live line-up is, en dat de volledige herwerking en opnames in handen werden genomen door Algras en de heer Mester. Charon, onze schipper van dienst, zal blij zijn.

Starten doen we met Decade Of Echoes en de eerste trackEen pompeus, symfonisch werkstuk dat zich De Profundis laat noemen. Het is tegelijk een episch, heroïsch synthgebeuren bestaande uit meerdere lagen. Ik noem het alvast een avontuurlijk begin. Avernus brengt daar niet direct verandering in, in dat avontuurlijke bedoel ik dan. Wat je te horen krijgt, zijn goed doordachte, soms wat dissonant aandoende gitaarpartijen, een bas die lekker overal doorknottert, synththema’s die wat naar de achtergrond worden gedrukt door redelijk direct drumspel. De vocalen kennen verschillende aspecten maar worden toch al te vaak met wat eigenaardige bijgeluiden verrijkt. Nu en dan krijg je wat rust, een akoestische partij, avontuurlijk keyboards… Maar voor je op je lauweren gaat rusten trekken de heren in Aornos de rust weer in en vergasten ons op ultrastrak blastwerk op bijvoorbeeld Alea Iacta Est. Het dissonant gesoleer had voor mij echter niet gemoeten. Iets wat de heren iets verderop op de plaat met Castellum nog eens overdoen. Soms lijken ze zelf wel wat verloren in de complexiteit van hun eigen composities. Denk dan aan een Dominus Vexator.

Vervolgens is Decade Of Storms aan de beurt. Ook hier een pompeuze, symfonische introductie tot een collectie oude en nieuwe liederen die vermoedelijk geschreven werden aan de hand van bovenstaande en dus dezelfde receptuur. Een blastpartij van jewelste, sturend gitaarwerk en misschien toch net wat minder effecten op de zang. Ik kan natuurlijk mis zijn. Net als op de andere tape doet de black metal me nu en dan aan de Franse school denken. Luister maar eens naar Trace To Beckoning Fade (het nummer met voorzichtige cleane zang) of Come And See (ja, ook hier overdadig gesoleer). Wat de heren op Adamente Notare doen, is me dan weer een raadsel, dit nummer krijgt een industrial bijklank door de elektronische ritmesectie. Iets wat helemaal niet past in het geheel. White Death is net als The Abyss Triumphant een nieuw nummer volgens mij, maar die liggen volledig in de lijn van de verwachtingen. Op Winter Moonlight horen we dat de heer Mester in de eerste maten zijn dubbele baspartij toch niet al te strak weet in te zetten. Verderop in het nummer trekt hij het gelukkig wel wat rechter.

Kijk, je mag zeggen wat je wil maar reviewen is soms toch een hele klus. Het volledige werk doorluisteren van deze Hongaarse band Aornos bleek zo een klus, maar ook weer geen helse. Zevenentwintig liederen passeerden de revue en ik kan je wel vertellen, puik werk! Nochtans, de moderner klinkende black metal die ook wat progressieve elementen kent, is niet altijd gemakkelijk te behappen en door te slikken. Maar dan moet je maar wat moeite doen. Nu, meer dan twee uur is toch ook weer wat veel.

Score:

70/100

Label:

Fekete Terror Productions, 2026

Tracklisting:

  1. De Profundis
  2. Avernus
  3. A Dream
  4. Alea Iacta Est
  5. Apeiron
  6. Into The Night
  7. Nyx Melaina
  8. Castellum
  9. Lone
  10. Dominus Vexator
  11. Where Hate And Lighting Truth Born
  12. From The Nameless’ Pit
  13. Dysangelium
  14. Fire Walk With Me
  15. From A Higher Reality
  16. Trace To Beckoning Fade
  17. Come And See
  18. The Great Scorn
  19. Adamente Notare
  20. Überewinden
  21. White Death
  22. The Abyss Triumphant
  23. Winter Moonlight
  24. Hyperborea
  25. Arbitrium
  26. Meredely Vitriol
  27. Nemezis

Line-up:

  • Algras – Zang, gitaar, synth
  • Robert Mester – Drum, zang
  • Attila Szabo – Bas
  • Amdusias – Gitaar

Links: