Amon Amarth – The Allfather Awakens

Geschreven door op 01-10-2026 om 18:55.

Je moet het deze Zweedse Vikingen in Amon Amarth toch nageven. Wat een puike carrière hebben ze er al op zitten. Wie had dat gedacht toen ze ergens in 1992 in Tumba samenkwamen en een band begonnen? Wie had ooit gedacht dat na Once Sent From The Golden Hall, een beregoede schijf trouwens, uit 1998 dat er nog eens een sloot releases en meer albums zouden volgen? Intussen is dit Amon Amarth uitgegroeid tot een begrip, ja noem het zelfs een monument binnen de extreme metalwereld. Iedereen kent wel de band rond de rijzige frontman Hegg, een imposante figuur live maar ook tijdens interviews weet hij gestaag meer dan zijn mannetje te staan.

En dan nu dus plaat dertien, als ik goed geteld heb, The Allfather Awakens, de opvolger van het in 2023 verschenen  The Great Heathen Army. Opnieuw heeft Metal Blade Records de band onder zijn vleugels, al rijst vooral de vraag: is dat nog wel nodig? Deze bonkige binken veroveren vast de wereld op hun eentje. Ik zag de band meermaals op Graspop. Wat een vurige en krachtige show was me dat. Volgens mij moet dat in 2019 zijn geweest.

Zoals gebruikelijk zijn er voorafgaand aan de release enkele singles verschenen, waarvan ik er op voorhand maar eentje heb gehoord: het hieronder te beluisteren Gjallarhorn. Misschien ben ik zo monter en fris genoeg van geest om de nieuwste plaat helemaal te doorgronden.

Maak je borst maar nat en zing de eerste maten uit volle borst mee! Op vrij typische wijze denderen en rollen de eerste klanken de heuvel af. Aan de vocalen is niets veranderd, aan de gitaarpartijen evenmin. De heer Wallgren, het bandlid dat het kortst tot de gelederen behoort, weet alle ketels, potten en pannen wel te hangen en te staan. Productioneel klinkt het allemaal behoorlijk stevig, maar toch net wat te braafjes. Of is dat slechts een eerste indruk? Iets wat toch gek is, de heren resideerden immers een hele poos in de Jakob Hansen’s Studio in Denemarken. Misschien heeft het te maken met het gebruik van een ander type van gitaarversterkers? Ik weet het niet. De heer Mikkonen stelde immers dat terug werd gegrepen naar Marshall-versterkers. Tja, ik ben geen geluidstechnieker.

Ik weet dat er achter zowel de albumtitel als de titels van de nummers een heel verhaal schuilgaat. Dat kun je allemaal opzoeken en nalezen; mij gaat het er vooral om hoe deze Zweden hun muziek om die verhalen heen draperen, zoals in het zwaar dampende en stampende Kvasir’s Blood. Luister eens naar die erg diepe grunts van de heer Hegg. Of neem nu die allesomhullende solopartij in datzelfde nummer. Roeien maar in We Rule The Waves, een erg aanstekelijk nummer dat even stevig klinkt als we van deze band gewend zijn.. Tja, een vikingballade onder de vorm van Upphaf had voor mij nu ook niet gehoeven. Soms vraag je je af of er toch geen plaats is voor een blastpartijtje bijvoorbeeld in Die With A War Cry, maar de heer Wallgren houdt zich toch braafjes in. Heerlijk boos walsend komen we dan terecht bij het episch aanvoelende Raven God. Ook het sterke titelnummer ademt dezelfde epiek en heroïek.

Kijk, mensen: twijfel niet. Ook op plaat nummer dertien, The Allfather Awakens, plant de denderende en donderende Zweedse viking-/deathmetalformatie Amon Amarth een bijl in de hersenpan van eenieder die ook maar één seconde aan deze band heeft getwijfeld. Sterk!

Score:

85/100

Label:

Metal Blade Records, 2026

Tracklisting:

  1. Gjallarhorn
  2. Eight Legs Of Thunder
  3. Kvasir’s Blood
  4. We Rule The Waves
  5. Upphaf
  6. Die With A War Cry
  7. Raven God
  8. The Allfather Awakes
  9. Oden’s Hunt
  10. Ascending Like An Eagle

Line-up:

  • Ted Lundström – Bas
  • Olavi Mikkonen – Gitaar
  • Johan Hegg – Zang
  • Johan Söderberg – Gitaar
  • Jocke Wallgren – Drums

Links: