Diep, diep, diep in de Nederlandse blackmetalunderground en daar dan in de kelder, resideert Perfide. Een trouweloos, vals, verraderlijk en gemeen gezelschap. Althans, dat impliceert de naam. In werkelijkheid zijn het vast lieverdjes die boodschapjes doen voor hun moeder en oude vrouwtjes helpen met oversteken, maar natuurlijk niet in hun hoedanigheid als bandlid A, V Xul, RoacH, Geteisem en L. Na een eerdere split, full length en twee EP’s, is er nu weer een split van de band en wel met het mij tot voor kort onbekende Wurgilnõ.
De twee bands hebben elkaar gevonden in een gedeeld verleden: de mijnen in Limburg, een zeker buiten die provincie vergeten deel van de Nederlandse geschiedenis. Tussen 1815 en 1974 werd er gegraven naar steenkool in het Zuid-Limburgs steenkoolbekken. Eerder dit jaar debuteerde Stoflong met de EP Zwarte aarde nog met dit onderwerp, nu daalt Perfide in vier nummers af naar de onderwereld waar slechts ruimte is voor stof, kolen en donkerte, gekte, de Duivel en de Dood, terwijl bovengronds het leven groeit en bloeit. Dit is de koolzwarte grafrede/Voor het licht dat in de gangen stierf/Voor de handen die alleen maar groeven/Tot het mergelland hun adem heeft gestolen, gromt A.
Wat thematiek en sfeerzetting betreft heeft Perfide de zaakjes op de A-kant van deze split weer goed voor elkaar. Dat er productioneel geen hoogwaardig kwaliteitsproduct uit de mijnschachten naar boven komt, had ik wel verwacht en ook de vorige releases van Perfide waren van een opgenomen-in-een-kerker-niveau. Maar nu moest ik echt door de muziek heen luisteren. De bas van Geteisem en de hihat van L.’s drumstel zijn echt te prominent aanwezig en dat gaat volledig ten koste van het gitaarwerk en de rest van L.’s drumstel. Juist daardoor vergt Perfide dit keer meer geduld om te beluisteren en om te voorkomen dat de vier nummers teveel een eenheidsworst worden. En dan nog vallen de nuances soms weg.
Het is echt even doorzetten dus maar zeker met de teksten in de hand heeft Perfide weer een mooi hoofdstuk aan de eigen carrière toegevoegd, waar de liefhebber van NLBM mee uit de voeten moet kunnen.
Wurgilnõ is niet de nieuwe wonderspits uit Brazilië maar de naam van een blackmetalgezelschap dat in drie jaar tijd al twee albums, een EP en een split heeft uitgebracht zonder dat ik daar actieve herinnering aan heb. En we hebben het tweede album hier nota bene van een review voorzien! De naam van de band is trouwens afkomstig uit een document uit de vijfde of zesde eeuw en betekende toen ‘een lijk aan de galg’.
De split van Perfide en Wurgilnõ besteedt terecht aandacht aan een ietwat vergeten deel van de Nederlandse geschiedenis en laat horen dat de NLBM-scene een levendig en creatief wereldje is. De productie van het Perfide-deel is echter matig en vergt daardoor het nodige doorzettingsvermogen. Wurgilnõ daarentegen heeft juist een goede stap vooruit gezet. Bent u een beetje thuis in het underground blackmetalgebeuren in Nederland? Dan is aanschaf natuurlijk wél gewoon verplicht. Complimenten trouwens voor de hoes aan de hand van – natuurlijk – Bram Bruyneel.
Zelf horen hoe Perfide / Wurgilnõ klinkt? Van platenlabel Zwaertgevegt mogen we een exemplaar van de 12″ weggeven!
Label:
Zwaertgevegt, 2026
Tracklisting:
- Perfide – Wij zijn de herrezen stof
- Perfide – Gedaanteverlies
- Perfide – Schachtmeesters
- Perfide – Koolzwarte Grafrede
- Wurgilnõ – Kolengruis en Duivelsklauw
- Wurgilnõ – In de duisternis wacht je lot
- Wurgilnõ – Kathedraal der Verstikking
- Wurgilnõ – Maar hun as bleef zingen
Line-up:
Perfide
- A – Vocalen
- V. Xul – Gitaar
- RoacH – Gitaar
- Geteisem – Bas
- L. – Drums
Wurgilnõ
- C. – Alles
- DB – Drums
Links: