Nog aan het begin van wat een bloedhete zomer zou worden, nam Remco Faasen namens Zware Metalen eindelijk een kijkje in de geheel vernieuwde Baroeg. Het programma was er dan ook naar met drie fijne bands uit Nederland Deathmetalland, al moest er bij een verstek worden gegaan. De hitte en techniek deden hun best roet in het eten te gooien, maar Bodyfarm en Asphyx waren uiteindelijk niet te stoppen.
Vaderlijke verplichtingen maakten dat ik Mouflon helaas moest missen deze avond en dat is spijtig want de band uit Arnhem weet een lekkere pot muziek neer te zetten. Beginnen met Bodyfarm is echter bepaald geen straf: de ervaren band stelt nooit teleur. Met Ralph de Boer is er een uitstekende bassist in de gelederen. Dat weet vanaf nu iedereen die in Baroeg aanwezig was, want godallejezus nog aan toe: wát staat zijn instrument prominent in de mix. Het eerste deel van het concert is er vrijwel niets anders te horen, zelfs zijn stem niet. Met moeite ontwaren we nummers als Vortex of Terror (opgedragen aan Sinister-voorman Aad Kloosterwaard, die een aantal foto’s met de wereld heeft gedeeld waarop is te zien dat hij duidelijk een jasje heeft uitgedaan) en Charlatan Messiah. We zien het echter door de vingers en luisteren het door de oren, want dat het nieuwe Baroeg-pand nog wat kinderziektes zou hebben, viel te verwachten. De Boer toont zich echter in zijn nopjes: “Deze nieuwe tent is te gek! Applaus voor de crew!”
Even later klinkt het echter: “De zaal is nu al naar de tyfus.” De zojuist nog gecomplimenteerde crew is druk bezig aan apparaten te sleutelen want er komt bijna geen geluid meer uit. Na een minuutje kan dan toch The Dark Age worden ingezet maar blijken de problemen met het basgeluid nog niet tot het verleden te behoren, al is het ding iets minder prominent waarneembaar. Band en Baroeg laten zich vandaag echter niet zomaar uit het veld slaan en binnen een paar seconden zijn beide weer op volle oorlogssterkte in een beklemmend hete zaal.
Warm of niet, matig geluid of niet, de death metal wordt loeistrak gebracht. De gitaristen Bram Hilhorst en Alex Seegers proberen elkaar constant te overtreffen, De Boer trekt zoals vanouds haast bezeten ten aanval en op de drumkruk zit met David Schermann, één van de beter trommelaars van het land. Bodyfarm blijft een boeiende band de ook nog eens uiterst boeide nummers brengt. In de pit is het een gekkenhuis en aan het eind van de set wacht de beloning: in de Rotterdamse buitenlucht je t-shirt uitwringen want de airco lijkt nog uit te staan in de nieuwe Baroeg.
Asphyx. De Levende Legende der Nederlandse death metal heeft ook last van de techniek. De drums van Stefan ‘Husky’ Hüskens zijn al snel niet meer te horen. Frontman Martin van Drunen grapt dat er een Bodyfarm-vloek heerst. De werkelijkheid blijkt echter veel meer metal te zijn: Husky heeft zijn rechter bassdrumvel kapot getrapt. Het gat met tape dichten helpt niet. Sterker nog: alle plakzooi van de tape komt op de klopper van de bassdrum terecht, waardoor het ding niet meer terugslaat. Dat moet uiteindelijk in alle haast met zeep worden schoongemaakt, terwijl het arme drumbeest met zijn linkervoet verder moet spelen.
Ik sta inmiddels op het balkon van Baroeg (de nieuwe Baroeg heeft een balkon!) en dan valt op dat het geluid wel iets vetter had gemogen. Van Drunen vraagt ondertussen om nekken te breken en gaat zelf zoals altijd voorop in de strijd. Het totale geluid valt tijdens Death the Brutal Way nog een keer uit (Van Drunen: “Kut hè?”) maar daarna gaan we stug weer door. Baroeg is vanavond een diesteltrein die steeds moet stoppen maar al puffend ook steeds weer op gang komt.
Wat vanavond wél als een hogesnelheidstrein werkt: de pit. De deelnemers zijn ongetwijfeld blij dat de gevreesde paal in het oude pand uit hun speelplaats is verdwenen en onthalen het oude Asphyx (Forgotten War) uit 1992 als een verloren gewaande vriend. Deathhammer is veel minder oud (2012) maar wél 2:25 minuten totale pure deathmetalgekte en even later stappen we met Wasteland of Terror terug in de tijdmachine van de band die volgend jaar ook alweer zijn veertigjarig jubileum viert.
Het wordt heter en heter op het podium en in de zaal maar Asphyx ploegt dapper voort met die heerlijk zompige death/doom. Het blijft toch opmerkelijk dat het nog geen band gelukt is ook maar een beetje in de buurt te komen van dat specifieke Asphyx-geluid. Maar ja, je bent nu eenmaal niet voor niets een Meester in de Nobele Kunst der Death/Doom. Dat wordt bijvoorbeeld geïllustreerd met het lekker logge The Nameless Elite.
Forerunners of the Apocalypse is vanavond Asphyx’ ode aan Aad Kloosterwaard. Volgens Van Drunen is dit nummer niet meer dan een logische keuze want beide bands zijn immers “forerunners van de Nederlandse death metal.” Maar buiten dat: je zou als band toch maar nummers als deze uit je hoge hoed kunnen halen zeg! Pure luxe. Dan klinkt het intro der intro’s. Geen idee hoe Asphyx het voor elkaar krijgt maar The Rack zorgt elke keer weer voor kippenvel. Last One on Earth sluit dan zoals altijd deze warme, gekke avond af. Baroeg is terug, dat wel.
Datum en locatie
22 mei 2026, Baroeg, Rotterdam
Link: