Voor de tweede keer in korte tijd doen we de Hall of Fame in Tilburg aan. Het Canadese blackmetalmonster Spectral Wound staat hier vandaag namelijk op het podium en dat is meer dan genoeg reden om eens een kijkje te gaan nemen. De band heeft de laatste jaren naam gemaakt met hun agressieve black metal, waarbij melodie en agressie perfect in balans zijn. Dit is bijvoorbeeld te horen op hun laatste wapenfeit, Songs Of Blood And Mire. Ze worden vanavond bijgestaan door twee Nederlandse blackmetalbands: Blodzallog en Invunche. Friso Veltkamp is erbij en doet verslag voor u.
Hoewel het optreden vandaag niet is uitverkocht, valt toch vooral de toewijding van de aanwezigen op. De merch-verkoop is al goed op gang voordat er ook maar een noot is gespeeld. Mooi om te zien!
Het is in die zin wel jammer dat Noctule, de nieuwe band van Svalbard-zangeres Serena Cherry, vandaag niet speelt wegens gezondheidsredenen. Dat geeft echter wel kansen aan Nederlandse bands om hun muziek te presenteren, zoals Blodzallog, uit blackmetalbolwerk Nijmegen. Onder duistere, ruimtelijke klanken loopt het gezelschap het podium op, geheel in corpse paint, op bassist Selwyn na. Wat ook opvalt is dat de toetseniste ook een flinke gong het podium heeft opgesleept.
Het geheel klinkt gruizig. De zang wordt door allerlei effecten gehaald, waardoor het net zo buitenaards klinkt als het intro al deed vermoeden. En dat alles onder het geweld van strakke riffs en mokerende drumslagen. Het is een stroom aan geweld, alsof je een plaat achterstevoren speelt; een brij van riffs, drums en andere invloeden die zich over je heen uitstort. Hoe verder we in de set komen, hoe meer melodie er in de muziek komt opdoemen, maar de basis blijft die maalstroom van geluid. Die wordt visueel versterkt doordat de band enkel gebruik maakt van rood licht. Je zou er van in een trance kunnen raken, ware het niet dat er steeds hinderlijke onderbrekingen zijn omdat mensen het zo nodig nuttig vinden om continu naar de backstage te lopen. Daardoor krijg je elke keer weer zo’n blacklight over je heen.
De band speelt ongehinderd door en blijft maar dreiging toevoegen, alhoewel er soms een melodieuze gitaarlijn opduikt. Dat werkt wel. Het tempo varieert van snel naar doom-traag in het tweede nummer, waardoor je net wat meer vat krijgt op de muziek. Blodzallog weet hier wel iets neer te zetten, maar qua podiumpresentatie mag het af en toe iets beter. Ik ben niet zo’n fan van dat stokstijf staan of geloer naar de gitaarhals. Ook de zanger/gitarist van dienst draait zich vaak naar de drummer om, om bepaalde passages af te stemmen. Hier is nog wel wat verbetering in te vinden, maar verder is dit een alleraardigste opener die nog kan doorgroeien en zomaar ergens een keer op Roadburn zou kunnen opduiken.
Invunche is echter een band die lastig te vangen is. Dat komt door allerlei invloeden die in de muziek verwerkt zijn. Zo zijn er zekere punkinvloeden te herkennen en weet de band regelmatig opvallende accenten toe te voegen. De ene keer is dat een versnelling, de andere keer wordt er een bijna dansbaar stuk gespeeld (er wordt her en der ook iets uitgevoerd dat op dansen lijkt). Daar vragen de rockende ritmes natuurlijk ook wel om.
Invunche voegt daarnaast ook nog vrouwelijke zang toe. De invloeden buitelen zoals gezegd over elkaar heen en hoewel ik dit thuis niet snel zal opzetten werkt het live wel. De mystieke, melodieuze momenten houden de aandacht vast en zorgen ervoor dat je je bij deze show niet snel verveelt.
Zanger Jonah is daarbij de man die de aandacht naar zich toe trekt. Bij vlagen lijkt het alsof hij zich laat meevoeren met de riffs, zeker als hij even niet zingt en omhoog kijkt alsof hij elk moment opgetild kan worden door de gitaarlijnen, die maar door blijven gaan. Spectral Wound is daarnaast een band zonder poespas; het is vooral heel erg metal wat de klok slaat. Daarmee is het ook een band die uitnodigt om een biertje te nuttigen en de heren op het podium geven alvast het goede voorbeeld.
Datum en locatie
9 augustus 2026, Hall of Fame, Tilburg
Link: