In de jaren ’90 en daarna weer sinds 2007 heerst het Finse Beherit als meest enigmatische entiteit in het black metal-pantheon. Als een ravenzwarte zonnekoning werpen Sodomatic Slaughter (drums) en Nuclear Holocausto Vengeance (vocalen, gitaar, keyboards, programmering) hun lange, vernieuwende schaduw over het wereldwijde extreme metallandschap. Hoewel hun naam in het verleden ooit een Belgische affiche sierde, bleef het podium toen leeg, tot nu. 5 september staat de band op het podium van Viernulvier in Gent.

Beherit kwam in 1989 voort uit de bevroren Finse underground met één enkel doel: de grenzen van extreme metal verleggen. De reis van Beherit (Satan in het Syrisch) is er een van van rusteloze evolutie. De primitieve wortels: rauwe, compromisloze vroege demo’s die de wreedheid van het genre definieerden. Het meesterwerk: Drawing Down the Moon uit 1993 blijft het epitoom van black metal. Een bewijs dat “hét” black metal-geluid niet bestaat. Het is een genre dat weigert in een mal te worden gegoten en constant laveert tussen radicale vernieuwing en duistere traditie. De atmosferische verschuiving: experimenten in het midden van de jaren ’90 die de artistieke onafhankelijkheid van Beherit bewezen.

Om het debuut van Beherit op Belgische bodem extra cachet mee te geven, schuift Alkerdeel aan. De band kruist de gebetenheid van Scandinavische black metal met verpletterende doom, punk en zelfs psychedelica. Rauw, compromisloos, uit Vlaamse slijk. Al twintig jaar lang je een begrip in de internationale extreme underground.

Verdomme, de mensheid is zielig… “We konden ervoor kiezen om ons gedeisd te houden, gewelddadig te worden, of een nieuwe band te beginnen. We kozen voor het laatste.” Bacht’n de Vulle Moane zou de naam worden. De muziek van het duo uit Kortrijk (de bandnaam is Achter de volle maan in het West-Vlaams) bestaat uit rauwe, ongepolijste emoties, als een kleverige smurrie die uit een oude wond sijpelt, waarbij de woeste intensiteit van black metal wordt gecombineerd met de pulserende trillingen van elektronica. Strijd, verval en sarcasme. Woede, wanhoop en verdomde zonneschijn. Twee tegengestelde krachten. De ene onvermoeibaar optimistisch en hopend op een betere toekomst. Helaas tevergeefs, want de andere kracht trekt harder – en vertelt ons dat alles naar de klote is.

Er zijn nog kaarten voor de verrijzenis van Beherit in Gent. Maar je vrienden van Zware Metalen geven natuurlijk ook kaartjes weg!
Links:


