De beste ‘roadtripalbums’ herken je niet aan de snelheid waarmee ze voorbij razen, maar aan het moment waarop je ineens beseft dat je al drie nummers verder bent zonder één keer op de skipknop te drukken. Solace levert met Fading Failing Ruin precies zo’n plaat af. De Amerikanen draaien al dertig jaar mee, maar klinken nergens als een band die op routine teert. Integendeel: de riffs zijn smerig, de grooves verslavend en de liefde voor klassieke heavy metal, doom, stoner en hardcore spat uit iedere noot.
Wie Solace alleen kent van het etiket stonerdoom, doet de band eigenlijk tekort. Op dit vijfde studioalbum is stoner hooguit het vertrekpunt. De muziek ademt de vrijheid van desert rock, de directheid van hardcore en de kracht van klassieke heavy metal. Juist die combinatie zorgt ervoor dat Fading Failing Ruin voortdurend in beweging blijft. Zelfs de langste composities voelen daardoor nooit als een slepende zit.
Dat hoor je meteen op Spiral Will. De openingsriff grijpt je direct bij de lurven en nestelt zich moeiteloos tussen de oren. De combinatie van een stoffige desertrocksfeer en een stevige metalriff werkt aanstekelijk, terwijl de melodieuze zang voor voldoende variatie zorgt. Solace kiest niet voor een explosieve start, maar voor een groove die je langzaam meezuigt het album in. Met A God Changes His Plans laat de band vervolgens horen waarom hij zich liever niet in een hokje laat stoppen. De laag gestemde riffs klinken smerig en zwaar, terwijl de klassieke metalinvloeden nadrukkelijk boven komen drijven. De drumpartijen vormen de motor van het nummer, al hadden die in de mix iets prominenter aanwezig mogen zijn om nog meer impact te maken.
Het ruim veertien minuten durende Wrath’s Object (The Big Fall) vormt het compositorische hart van de plaat. Solace neemt uitgebreid de tijd om verschillende sferen en tempo’s met elkaar te verweven. Het nummer kent meerdere hoofdstukken die organisch in elkaar overlopen en laat horen hoeveel ervaring de band inmiddels heeft opgebouwd. Waar veel lange composities onderweg hun spanning verliezen, weet Solace de aandacht verrassend goed vast te houden. Na zoveel opgebouwde spanning voelt Culling the Herd als een welgemikte trap op het gaspedaal. Korter, sneller en feller, zonder de kenmerkende groove uit het oog te verliezen. Het is zo’n nummer dat live ongetwijfeld voor de nodige beweging zal zorgen.
De grootste verrassing van het album volgt misschien wel met Every Day Is A Loaded Gun. Onder de vuige riffs schuilt een opvallend toegankelijk refrein dat zelfs een vleugje country met zich meedraagt. Het is een combinatie die in eerste instantie wat onwennig aanvoelt, maar uiteindelijk toch blijkt te werken. Afsluiter Ridden laat vervolgens nog één keer horen waar Solace in uitblinkt. De lange speelduur wordt moeiteloos gevuld met smaakvolle solo’s, sterke melodieën en riffs die blijven rollen zonder ooit log te worden. Het gitaarwerk is van hoog niveau en vormt een passend slot van een album waarop vakmanschap centraal staat.
Op het eerste gehoor lijken sommige nummers misschien sterk op elkaar, een valkuil waar meer bands binnen dit genre mee kampen. Wie Fading Failing Ruin echter wat vaker opzet, ontdekt steeds meer nuance. Kleine tempowisselingen, subtiele melodieën en verrassende invloeden zorgen ervoor dat de plaat veel meer variatie bevat dan je aanvankelijk vermoedt. Fading Failing Ruin is daarmee niet alleen een sterk jubileumalbum voor een band die al drie decennia meedraait, maar vooral een plaat die uitnodigt om steeds opnieuw op te zetten. Bij voorkeur onderweg, met de ramen open, een lege weg voor je en de zon die langzaam achter de horizon verdwijnt.
Score:
70/100
Label:
Magnetic Eye Records, 2026
Tracklisting:
1. Spiral Will
2. Fettered to a Stone
3. A God Changes His Plans
4. Wrath’s Object (The Big Fall)
5. Culling the Herd
6. Beyond Below
7. Malengine (The Scaffold)
8. Every Day Is a Loaded Gun
9. Ridden
Line-up:
Justin Skyler Daniels – gitaar
Justin Goins – keyboard, zang
Tim Schoenleber – drums
Mike Sica – bas
Tommy Southard – gitaar
Gastmuzikanten
Pelle Andersson (LOWRIDER) – keyboards
Eric Rachel – keyboards
Duane Hutter – slide gitaar
Links: