Of je nu wel of niet van metal houdt, liever death metal luistert of jezelf dagelijks onderdompelt in zwarte duivelse rituelen met atmosferische black metal op de achtergrond, of je nu jong of oud bent: Iron Maiden kent iedereen. Daarbij wordt bijna unaniem met veel respect gesproken over de band. Dat respect is ook volkomen terecht, al is het maar vanwege het feit dat het enorm hoge niveau al vijftig jaar wordt volgehouden. Vorige week werd met de huidige tour voor de tweede keer Nederland aangedaan. Ditmaal in de Ziggo Dome na vorig jaar al in de Gelredome te hebben opgetreden, destijds hartstochtelijk beschreven door collega-redacteur Remco. Vanavond mag Evergrey mee als opener en dat leek redacteur JohannesV geen misselijk affiche. Victor Peters was de gelukkige om te proberen de avond in mooie plaatjes te vangen.
De avond begint dus met het Zweedse Evergrey. Een band die ook al een beste tijd meeloopt. De teller aan platen staat reeds op vijftien en de zaal is al best vol dus ik vermoed dat best veel mensen bekend zijn met de band. Het optreden zal tevens in het licht staan van de promotie van de nieuwe plaat, genaamd Architects of a New Weave.
Het is dus aan het Zweedse vijftal om de zaal op te warmen voor zijn nieuwe plaat maar nog meer natuurlijk voor de hoofdact van vanavond. Ergens altijd wel een lastige opgave, je kunt het bijna nooit goed doen. Dat ligt niet aan de band, of aan de intentie van de bandleden. Wat er wordt gebracht is overduidelijk met veel professionaliteit overgoten. De nummers zijn goed opgebouwd en er wordt echt heel lekker gesoleerd. Ik vind de band op zijn sterkst wanneer de rollende dubbele bassdrums op ons afgevuurd worden. Waar tijdens de start van het optreden nog heftig met de wilde haren gezwaaid wordt, raakt dat al redelijk snel over. Ik vind het een vrij statische bedoening. Met daaroverheen de continue cleane vocals van Tom Englund, de man kan overduidelijk uitstekend zingen, begint mijn aandacht snel te verslappen. Ik mis een stuk agressie en felheid en ik denk dat dat helemaal aan de muzikale voorkeur van bovengetekende is toe te weiden. Ik wil namelijk helemaal niets afdoen aan de statuur van de band, de overduidelijk aanwezige muzikale talent en de goede intenties. Het pakt me gewoon niet.
Wanneer Iron Maiden vanavond Amterdam aandoet treffen de mannen een zaal die uit zijn voegen barst qua anticipatie en qua aantal aanwezigen. Het is meteen helder dat Iron Maiden een legendarische status heeft bereikt. Neem alleen al het feit dat de drukste avondspits van 2026 te vinden is aan de merchandise stand. Iedereen wil een relikwie van een historische avond. De band is vanavond al meer dan een jaar op tour en ik ben dan ook benieuwd hoe de mannen erbij staan. Let wel, intussen zijn ze allemaal zo rond de 70 jaar. Stelletje krasse knarren.
Na een pauze horen we de eerste tonen van het obligate nummer Doctor Doctor van UFO en direct voel je de zinderende sfeer in de zaal nog een graadje heftiger worden. Wie de band nog niet gezien heeft in Arnhem, of elders deze tour, zal verwachtingsvol naar het podium kijken waar een gigantisch scherm boven het podium is geplaatst. De bedoeling daarvan zal snel duidelijk worden wanneer het instrumentale The Ides of March is afgelopen en het scherm een prachtige visuele introductie geeft van Londen en met tjokvol referenties naar Iron Maiden-feitjes. Erg mooi gedaan en via dit scherm zullen we de hele avond een choreografisch hoogstaande begeleiding van de songs te zien krijgen. En wat een gouden greep lijkt dat te zijn. Elk nummer krijgt zijn eigen op maat gemaakte clip en het brengt een diepgang mee wat je soms ademloos doet vergeten dat je bij een concert bent.
Een hoogtepunt is bijvoorbeeld wanneer het majestueuze Rime of the Ancient Mariner wordt gespeeld, na vele jaren eindelijk weer. Je wordt meegezogen in de fantastische visualisering van het leed wat de schipper en zijn bemanning mee moet maken na het om het leven brengen van een albatros. Dit is geen bandje checken, dit is een belevenis! Net als tijdens Hallowed Be Thy Name, waar Bruce Dickinson over een rotsachtige luchtbrug naar een galg wordt gedreven door een geestverschijning. Gelukkig wordt Bruce gespaard. Dit zijn echt spektakelstukken van de hoogste orde. Tijdens de meeste andere nummers staat het scherm volledig in dienst van de songs, echter minder prominent. Nou ja, tijdens het eigen Iron Maiden lijkt een reusachtige 3D-Eddie zo uit dat scherm te springen! Wow! Of tijdens Aces High waarin je je midden in een dogfight waant met Eddie aan het roer van een spitfire, te midden van zoeklichten en kogels die als lichtstralen de zaal in worden geschoten. Adembenemend.
Verder laten de heren muzikanten zien en met name horen dat leeftijd maar een getal is. Wat gaan die gasten nog steeds te keer. Steve Harris die zijn kenmerkende pose aanneemt met zijn basgitaar als geweer op het publiek richtend, de heren gitaristen die hun solide ritmes laten horen als solide basis voor de vele solo’s die de Iron Maiden nummers rijk zijn. De hudige livedrummer Simon Dawson, die Nicko McBrain vervangt, kwijt zich zeer goed van zijn taak. Bruce Dickinson blijft daarnaast natuurlijk een fenomeen. Na meer dan een jaar touren en het hoge energetische gehalte dat Bruce in zijn optreden legt is het meer dan indrukwekkend wat hij nu ook weer laat zien. Zijn stem lijkt er niet onder te lijden en weet hij het publiek te vermaken als een entertainer pur sang. Zijn vaak wisselende outfits passen zich net zo aan als de songs die we horen en op het scherm zien.
De band heeft deze tour gekozen om de eerste platen uit de discografie de aandacht te geven en dit kon nog wel eens de laatste keer zijn dat we Murders in the Rue Morgue, The Trooper, Two Minutes to Midnight, Aces High of Rime of the Ancient Mariner nog eens live te horen gaan krijgen. Voor ondergetekende is deze set een “trip to memory lane”. Ik schaar het live-album Live After Death nog steeds als een van de beste live platen ooit gemaakt en ik vind het geweldig om veel van die nummers nu, na bijna vijftig jaar, live mee te mogen maken. Ik krijg gewoon weer kippenvel nu ik dit opschrijf.
Iron Maiden sluit de avond af met een vijftienduizend koppig publiek ademloos achterlatend. Wat we hebben ervaren is groots. De combinatie van een fantastisch geluid, een band in vorm en dat vermengt met een waanzinnige visuele ervaring maakt dit een optreden voor in de boeken. Iron Maiden kwam, zag en overwon.
Datum en locatie
10 juni 2026, Ziggo Dome, Amsterdam
Foto's:
Victor Peters (website)
Link: