The Magus – Daemonosophia

Geschreven door op 22-02-2026 om 20:00.

De vorige plaat van The Magus, Βυσσοδομώντας, uitgebracht in 2023, schafte ik nog aan in een speciale boxset. Ook nu is via The Circle Music plaat nummer twee van The Magus beschikbaar gesteld. Het kreeg de iets gemakkelijker uitspreekbare titel, Daemonosophia, met zich mee. Iedereen die een Grieks blackmetalhart heeft kloppen kent The Magus, en de band voorstellen zou deze gewoon oneer aandoen. Voor al de beginnelingen onder jullie: ga maar lekker aan de slag op dat zogenaamde wereldwijde web en je zal versteld staan wat deze machtige heer allemaal op zijn kerfstok heeft staan.

Hij heeft zich voor deze tweede plaat opnieuw weten vergezellen door gitarist El, die recent nog nieuw werk uitbracht met de band Zaratus en met Maelstorm, die bij zoveel bands op de drumkruk heeft gezeten dat je, als je de hele lijst overloopt, onmiddellijk onpasselijk wordt. The Magus brengt het ritualistische, het occulte in de black metal helemaal naar boven. Ook nu weer staat het artwork bol van verwijzingen naar donkere en duistere gedachtenstromingen. Ik laat jullie de vrije loop en citeer de meester zelf: “Daemonosophia is a journey to Demonhood. The Truth lies Below not Above. The Six are Three. The Unholy Trinity. The Three are One. The Absolute. The Infernal pact.” Duidelijk?

Heel wat blackmetalbands in binnen- en buitenland trachten dat occulte, ritualistische in hun muziek te steken maar er zijn er altijd die het beter kunnen dan anderen. De Belgische band Serpents Oath is zo een band die nochtans verbleekt in het aanschijns van het werk van The Magus hemzelf, en in het zog van voorgaande, vele anderen natuurlijk. Waarom verwijs ik naar de Belgen? Omdat Nestor Avalos zowel bij de ene als de andere het artwork verzorgde.

De plaat start niet bij nummer 1 maar bij 0, Pater Noster. Het is een collectie van schimmige en prevelende stemmen. Het eerste echte nummer is natuurlijk Pseudoprophetae. Het laat meteen horen dat brutaliteit en agressie perfect kunnen verweven worden in die typisch klinkende Griekse fundamenten. De productie is ook nu weer in handen van Georg Emmanuel en zijn Pentagram Studio. Daardoor heeft het geheel een zeer professioneel geluid meegekregen; bij momenten wel net wat te wijds en open maar dat is natuurlijk smaak. Met The Era of Lucifer Rising raakt The Magus nog eens aan zijn verleden in Thou Art Lord. Terwijl Amelia volgepropt zit met wijsjes en deuntjes die me zo bekend in de oren klinken maar niet direct kan thuisbrengen. Typische dreigende en huilende twinleads hoor je dan weer in The Chapel of Iniquities. Terwijl The Pact lekker ouderwets pitst en bijt.

The Magus heeft het nog steeds. Wie zou daar in godsnaam nog aan twijfelen natuurlijk. Ook Daemonosophia als opvolger van Βυσσοδομώντας is een sterk album geworden. Ik heb wel de indruk dat deze plaat volwassener is dan de vorige, dat de boodschap en de muzikale omlijsting nog meer doordacht zijn. Hopelijk, wanneer ik The Magus nog eens te pakken krijg voor een interview, is hij spraakzamer dan de vorige keer.

Score:

75/100

Label:

The Circle Music, 2026

Tracklisting:

  1. Pater Noster
  2. Pseudoprophetae
  3. Daemonosophia
  4. The Six in Three Is All One
  5. The Era of Lucifer Rising
  6. Magia Obscura
  7. Amelia
  8. The Chapel of Iniquities
  9. The Pact
  10. La Llorona Negra

Line-up:

  • The Magus – Zang, bas
  • Maelstorm – Drums
  • El – Gitaar

Links: