Niveous – Cult Of The Void Star

Geschreven door op 27-07-2026 om 19:05.

Er zijn van die albums die alle ingrediënten netjes op het aanrecht uitstallen, het recept nauwgezet volgen en vervolgens een bord serveren waarvan je na afloop denkt: best aardig, maar waar was nou de smaakexplosie? Dat is zo’n beetje het lot van Cult of the Void Star, het debuut van Niveous.

Niveous, een naam die ongeveer net zo lekker bekt als een Latijnse benaming voor hardnekkige schimmel aan je zak, kiest resoluut voor de ijzige school van de black metal. Scheermesriffs, razende drums, een venijnige productie en een constante vrieskou trekken als een sneeuwstorm voorbij. De sfeer zit goed, de uitvoering eveneens. Je hoort dat de band weet hoe een degelijk blackmetalalbum in elkaar steekt. Maar weten hoe iets moet en daadwerkelijk iets memorabels schrijven, zijn twee verschillende dingen.

De nummers vloeien grotendeels in elkaar over zonder echt een moment te creëren dat blijft hangen. De riffs zijn degelijk maar zelden meeslepend. De atmosferische passages doen hun werk maar openen geen nieuwe vergezichten. Alles klopt… alleen vonkt het nergens. Alsof je een sterrenchef alle ingrediënten voor een gastronomisch diner geeft en hij besluit een prima diepvriespizza op te warmen.

Het concept is ondertussen niet bepaald bescheiden. Een kosmische monoliet stort neer op aarde. Een nieuwe ijstijd breekt aan, een sekte aanbidt de Void Star, oeroude volkeren, zwarte sneeuwstormen, eindeloze sneeuwstormen en een heldin die de mensheid moet redden. Het klinkt alsof iemand dacht: “Wat als Warhammer, The Thing, Lovecraft en een vergeten power-metalconceptalbum samen een Dungeons & Dragons-campagne begonnen?” Leuk bedacht, maar uiteindelijk voelt de verhaallijn vooral als een excuus om nog een keer “cosmic”, “void” en “frozen” in de promo te kunnen zetten. De enige echte leegte blijkt uiteindelijk die tussen de hoogtepunten.

Ook de albumtitel doet onbedoeld zijn best. Cult of the Void Star suggereert een allesverslindende kosmische entiteit maar uiteindelijk blijkt die Void Star vooral veel zwaartekracht op de spanningsboog uit te oefenen. En Niveous? Dat betekent zoiets als “besneeuwd”. Een passende naam, want na drie kwartier is het album inderdaad volledig ondergesneeuwd door de vele andere interessantere blackmetalreleases van dit jaar.

Dat maakt Cult of the Void Star zeker geen slecht album. Integendeel: de muzikale basis is stevig, de sfeer overtuigt en liefhebbers van traditioneel atmosferische black metal zullen zich geen buil vallen. Alleen blijft het gevoel knagen dat hier veel meer in had gezeten. Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een ijskoud feestmaal, maar uiteindelijk krijg je een kom lauwe erwtensoep geserveerd. Voedzaam genoeg, alleen niemand vraagt om een tweede portie.

Score:

65/100

Label:

Hypnotic Dirge Records, 2026

Tracklisting:

  1. Harbringer Of The Void Star
  2. Servets Of The Monolith
  3. Frostborne Resistance
  4. Northbound
  5. Boreal Stronghold

Line-up:

  • Vokar – Zang, basgitaar
  • Zygrath – Gitaar, zang
  • Nortaath – Drums, zang

Links: