Moonspell – Opus Diabolicum – The Orchestral Live Show

Geschreven door op 20-06-2026 om 16:38.

Nee, dit is niet het nieuwe album van de Portugese gothicmetaltrots en kwaliteitsband Moonspell. Far From God verschijnt 3 juli. Dit is nog een overblijfsel uit 2025, een liveplaat opgenomen op 26 oktober 2024 in de MEO Arena in Lissabon, met een aantal gastmuzikanten. 45 gastmuzikanten om precies te zijn, want de band trad samen met het Orquestra Sinfonietta de Lisboa op.

Ja, in navolging van bands als Metallica, Satyricon, Triptykon en Dimmu Borgir (en dat zijn nog maar de namen die ik uit mijn hoofd weet), ging ook Moonspell de samenwerking met een klassiek orkest aan. Centraal daarbij staan een aantal nummers van het album 1755 uit 2017. Een erg persoonlijk album van de band omdat 1755 een rampjaar was voor thuisstad Lissabon. Een aardbeving verwoestte twee derde van de Portugese hoofdstad en kostte tussen de vijftigduizend en honderdduizend inwoners het leven.

Ik heb een beetje gemengde gevoelens over die samenwerkingen tussen metalbands en orkesten in allerlei vormen. Het niveau ligt doorgaans hoog en dat is een compliment voor alle betrokkenen. Maar écht beklijven doet het uiteindelijk niet. Als het erop aankomt hoor ik toch gewoon het liefst de originele versies. Grappig genoeg is 1755 al een album dat een opmerkelijke plek inneemt in de discografie van Moonspell omdat het erg bombastisch is en er werd gewerkt met een (gesimuleerd) koor.

Na een speciaal voor dit album gemaakt instrumentaal openingsnummer, zijn de volgende vijf tracks vertolkingen van 1755. En die kabbelen rustig voorbij. Het klinkt allemaal perfect, maar het gaat ook een beetje het ene oor in en het andere uit. Pas vanaf Breathe (Until We Are No More) van Extinct uit 2015 schrik ik wakker omdat band en orkest op stoom raken. Eigenlijk begint nu het sterkste deel van dit hele kunstwerk. Het titelnummer van het album trapt het gaspedaal wat dieper in en zorgt ervoor dat zeker de band meer loskomt. Proliferation stond in 2006 op Memorial en is nu een mooie instrumentale samensmelting tussen beide partijen.

Het heerlijk rollende Finisterra is ook afkomstig van Memorial en is het beste nummer op deze plaat tot nu toe. Met Everything Invaded gaan we terug naar The Antidote uit 2003. Het leidt op dit album naar een fraaie samenwerking tussen de band en orkestmuzikanten: erg geslaagd dus. Scorpion Flower verscheen in 2008 op Night Eternal met Anneke van Giersbergen als gast en dat is natuurlijk een uitgewezen nummer om in deze vorm te spelen.

Vroeger was niet alles beter, maar zoals zoveel liefhebbers van Moonspell ben ook ik van mening dat hoogtepunt van de band in de begindagen ligt en wel bij de albums Wolfheart (1995) en Irreligious (1996). Vampiria en Alma Mater, afkomstig van de debuutplaat en Fullmoon Madness van de opvolger, moeten elk concert gespeeld worden, anders is een Moonspell-concert geen Moonspell-concert. Met een orkest achter de hand wordt Vampiria nèt even anders maar wel bijzonder fraai gespeeld. Bij Alma Mater kan ik niet anders dan satanisch grijnzen om de ge-wel-di-ge uitvoering. En ja, Fullmoon Madness… Fernando Ribeiro moet het al duizend keer gezongen hebben, maar op deze avond in zijn thuisstad klinkt het alsof het voor de eerste keer is, zoveel passie en vuur legt hij erin.

Conclusie: een  mooi en fraai album en het resultaat van een geslaagde samenwerking tussen twee muziekvormen. Wederom een bewijs bovendien dat metal veel meer dan andere populaire muziekgenres zoveel diepgang kan hebben dat een compleet orkest erop los kan gaan. Maar toch denk ik niet dat dit nog heel vaak voorbij gaat komen op mijn afspeelapparatuur.

Label:

Napalm Records, 2025

Tracklisting:

  1. Tungstennio
  2. Em Nome do Medo
  3. 1755
  4. In Tremor Dei
  5. Desastre
  6. Ruínas
  7. Breathe (Until We Are No More)
  8. Extinct
  9. Proliferation
  10. Finisterra
  11. Everything Invaded
  12. Scorpion Flower
  13. Vampiria
  14. Alma Mater
  15. Fullmoon Madness

Line-up:

  • Fernando Ribeiro – Vocalen
  • Ricardo Amorim – Gitaar, vocalen
  • Pedro Paixã0 – Keyboard
  • Aires Pereira – Bas
  • Hugo Ribeiro – Drums

Opgenomen met het 45-koppig Orquestra Sinfonietta de Lisboa

Links: