Deafheaven – At Work In The Fields Of The Bomb

Geschreven door op 12-10-2026 om 00:31.

Verrassing! Zonder uitgebreide aanloop of zorgvuldig opgebouwde campagne brengt Deafheaven de EP At Work In The Fields Of The Bomb uit. Het vinyl lag op 2 oktober plotseling bij de merchstand tijdens het concert in Chicago, waar de band ook het nieuwe Hunter speelde. Een week later volgde de digitale release en die op CD. Hoewel de band in augustus al had laten vallen dat er nieuwe muziek aankwam, bleef een concrete aankondiging uit. Volgens frontman George Clarke wilde de band voor deze korte EP het gebruikelijke promotietraject overslaan en de nummers ineens uitbrengen, naar voorbeeld van de pop- en rapwereld. Zo krijgen we amper anderhalf jaar na Lonely People With Power plots nieuw materiaal voorgeschoteld.

Op At Work In The Fields Of The Bomb trekt het vijftal uit San Francisco de stevigere koers van Lonely People With Power verder door. Met uitzondering van het instrumentale tussenstuk Three Princes ligt de nadruk sterker op traditionele black metal, terwijl de shoegaze naar de achtergrond verdwijnt. Zowel Hunter als Sorry Laid The Hearth klinken energiek, verbeten en duister. Hunter staat met razende blastbeats en scherpe tremoloriffs meteen op scherp en tragere grooves geven het nummer extra gewicht. Sorry Laid The Hearth bouwt de spanning geleidelijker op; felle uitbarstingen wisselen af met atmosferische passages en een opvallende gitaarsolo, voordat het nummer uitmondt in een langgerekt, loodzwaar slot waarin de beklemming steeds verder toeneemt. Synthesizerkoren en sobere synthesizerklanken roepen daarbij de klankwereld van de tweede golf black metal op. Weidse, dromerige passages krijgen nauwelijks ruimte; de riffs en hun stuwende kracht voeren de boventoon. De kenmerkende wisselwerking tussen black metal, shoegaze en postrock maakt zo plaats voor abruptere wendingen en aanhoudende felheid. Daarmee levert de band ook iets van zijn vertrouwde contrast tussen razernij en ingetogenheid in. Ik ervaar die felheid als een geslaagde aanscherping, al mis ik soms het contrast dat de uitbarstingen van Deafheaven zo meeslepend maakt.

Het zou Deafheaven niet zijn als de titels en teksten niet de nodige diepgang boden. De EP ontleent zijn titel aan het gelijknamige fotoboek van Robert Del Tredici uit 1987, dat de alledaagse werkzaamheden achter de productie van kernwapens tegenover hun vernietigende gevolgen plaatst. George Clarke vertaalt dat contrast naar zelfdestructie en het beschadigen van wat je liefhebt. Het vinnige Hunter gaat over ambitie die je in beweging brengt, maar ook over de keuzes waarmee je iets waardevols kapotmaakt en jezelf schade berokkent. Het instrumentale tussenstuk Three Princes ontstond naar aanleiding van het bombardement op de Shajareh Tayyebeh-meisjesschool in Minab op 28 februari 2026, de eerste dag van de Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran. Ruis en dreiging vormen een nachtmerrieachtig geheel, dat eindigt met klokgelui als teken van rouw. De lange afsluiter Sorry Laid The Hearth gaat over vastlopen in zelfgenoegzaamheid en achterblijven na de verwoesting, wanneer alleen de terugblik op wat verloren is gegaan nog overblijft Daarmee krijgt de muzikale felheid een wrange lading die ook na de laatste klanken blijft hangen. De drie stukken draaien elk om vernietiging, maar het verband tussen persoonlijke zelfdestructie en grootschalig oorlogsgeweld komt wat mij betreft niet helemaal overtuigend naar voren, waardoor het concept als geheel toch wat fragmentarisch overkomt.

Met At Work In The Fields Of The Bomb scherpt Deafheaven de felheid van zijn geluid verder aan. De EP overtuigt met zijn intensiteit en beklemmende sfeer, al mis ik een deel van de vertrouwde dromerige schoonheid en komen de verschillende thema’s niet overtuigend genoeg samen. Wie vooral de venijnigste kant van de band waardeert, vindt hier genoeg om zich in vast te bijten.

Label:

Roadrunner Records, 2026

Tracklisting:

  1. Hunter
  2. Three Princes
  3. Sorry Laid The Hearth

Line-up:

  • George Clarke – Vocalen
  • Chris Johnson – Basgitaar
  • Kerry McCoy – Gitaar, basgitaar
  • Shiv Mehra – Gitaar
  • Daniel Tracy – Drums

Links: