In de jaren tachtig en negentig werden de Tilburgse straten onveilig gemaakt door een hardrockband genaamd Bad Habit. Nu, bijna dertig jaar na zijn opheffing, verschijnt As Bad As It Gets op vinyl; een compilatiealbum waarop zij wat muzikale krenten uit de pap ten gehore brengen. Recht voor zijn raap rock-‘n-roll van de oude stempel.
Het eerste dat opvalt, zijn wat details op de albumhoes. Deze bestaat namelijk uit een compilatie van foto’s, concertkaartjes en posters uit de geschiedenis van de band. Zo is te zien dat de heren in het voorprogramma hebben gestaan van bands als Deep Purple, Annihilator en Saxon. Ook zien we een stuk van een poster van een concert dat plaatsvond in ’t Kelderke: een kroeg uit het dorp waar mijn wieg heeft gestaan. Mijn dorp staat niet bepaald bekend als een muzikale trekpleister, dus het doet me deugd om deze naam op de hoes aan te treffen. Verder zien we wat knipsels van concerten in wijlen Café Lambiek te Tilburg. Ook daar heb ik in het verleden flink wat pinten soldaat mogen maken. Maar genoeg over mij. As Bad as it Gets bestaat uit negen hardrocknummers die de tijdsgeest goed vastleggen: swingende riffs, gepassioneerde zang en gestaag bas- en drumwerk. Het album opent met een nummer dat zo de opener van een liveshow zou kunnen zijn: Come Together. “Come together and Enjoy” klinkt de tekst, terwijl rollende drumbeats uit te speakers knallen. De opname klinkt alsof hij recht uit de jaren tachtig is geplukt. Dat is ook niet zo vreemd, wat dat is precies wat er is gebeurd.
Op sommige momenten komt Bad Habit wat venijniger uit de hoek. Dit gebeurt bijvoorbeeld op Lady of the Night, dat met zijn sleazy gitaarlicks zo op de soundtrack van de film The Warriors zou passen. Tegen het einde van dat nummer horen we overigens een vrouw praten. Dit geluidsfragment kan ik niet helemaal plaatsen, maar het zal ongetwijfeld met de historie van de band te maken hebben. As Bad as it Gets zit vol aangename drumhooks, waar de bassist en gitaristen op aangename wijzen overeen bulderen. Nummers als Fair Child en Inside Out zijn uitermate meezingbaar en ik kan me goed voorstellen dat deze nummers in de hoogtijdagen van de band uit volle borst zijn meegebruld. Het album heeft veelal een opwaartse tred die we ook kennen van genregenoten Saxon. Het is duidelijk dat daar flink wat scheppen mosterd zijn gehaald.
Op Running Fast horen we wat subtiele knipogen naar de gitaargoden van Iron Maiden. Dit doet Bad Habit overigens zonder aan eigen sound in te boeten. Zo tegen het einde van het album knabbelen de heren ook even aan de Scorpions’eske stadionrock. Dit doen zij op het meeslepende Frightening Years, een gepassioneerd nummer dat recht uit het hart lijkt te komen. Geheel toepasselijk sluit het album af met Kick That Habit, een swingend hardrocknummer dat een mooi slotstuk is van dit aangename compilatie-album.
Het is fijn dat Nederlandse muziekgeschiedenis met deze uitgave op zwart vinyl wordt vastgelegd. Liefhebbers van oude-school hard rock zullen ongetwijfeld een plekje in hun hart vinden voor deze fraaie compilatie. De langspeler is uitgebracht in gelimiteerde oplage, dus fijnproevers van zwaar metaal van de oude school dienen er snel bij te zijn…
Label:
Headbangers Records, 2026
Tracklisting:
- Come Together
- Lady of the Night
- Fair Child
- Tell Me Why
- Inside Out
- Just Let Me Be
- Running Fast
- Frightening Years
- Kick That Habit
Line-up:
- Wil Uitdewilligen – Vocalen
- Arthur Verschuren – Vocalen
- Marcel van de Wouw – Gitaar
- Arjan de Groot – Gitaar
- Rob van Gestel – Gitaar
- Frans Cronenburg – Basgitaar
- Johan Van der Sande – Drums
Links: