A Flock Named Murder – Incendiary Sanctum

Geschreven door op 21-05-2025 om 20:55.

A Flock Named Murder komt uit Toronto, Canada en is een trio bestaande onder andere uit de broers Mueller aangevuld met de heer Wandy. Incendiary Sanctum is de opvolger van de debuutplaat uit 2019, An Appointed Time. De heren spelen post-metal met een blackmetalrand. Nochtans doet het hoesontwerp van de heer Adam Burke me eerder aan alsof we een deathcoreband mogen verwachten. De muziek die deze heren etaleren zou ergens een mengeling moeten zijn van Agalloch, Neurosis, Inter Arma, Ulver, Fen, The Ruins Of Beverast, Ulcerate en nog zo maar eventjes Cult Of Luna. Je mag gerust “nou moe” roepen, iets wat ik ook deed toen ik de meegeleverde informatie las.

Om de vier nummers van deze plaat te voorzien van de juiste sferen wordt er gewerkt met het klassieke instrumentarium dat we gewoon zijn. Luke Farndon (Drofnosura) brengt zijn eigen stembanden mee terwijl Rob McAllister (Centuries Of Decay) zijn pianopartijen mocht uitlenen voor Pierced Flesh Catharsis. Ik lees tevens dat er veldopnames werden uitgevoerd om nummers als The Eulogy Fields en To Drown In Obsidian Tides meer gewicht te geven. Zo werden Yosemite National Park in Californie bezocht en traden de heren ook de St. James Kathedraal in Toronto binnen. Allemaal toch interessante weetjes alvorens we plaat twee van deze heren aanzwengelen.

Hypaethral Records, een voor mij onbekend label uit Canada, heeft er toch goed aan gedaan deze band A Flocked Named Murder, onder zijn vleugels te nemen. Want ondanks het wat brutalere hoesontwerp voel je in alles wat je al te lezen kreeg dat er toch ook ruimte is voor contemplatie, bezinning, het stellen van moeilijke vragen en op zoek gaan naar de passende antwoorden. Niet onlogisch dus dat deze Canadezen gewoon de tijd nemen om hun doorleefde verhaal te vertellen. Ze schuwen hierbij niet verschillende emoties te uiten.

Het start allemaal met een regenbui en voorzichtig sturend gitaarwerk. Dit alles wordt ondersteund door breekbaar doch directieve weinig ambigue drums. Maar vergeet niet dat de gevoeligheid die initieel gepresenteerd wordt ook kan weggeblast worden. Garden Of Embers het openingsnummer heeft alzo dus al verschillende spanningsbogen en emotionele dynamieken in zich. Dat belooft wat voor het vervolg van de plaat. Schurende openingsmaten laten ons kennismaken met Pierced Flesh Catharsis. Een nummer dat me in zijn complexiteit wat aan het betere werk van Agalloch doet denken. Tevens sleuren de drie heren er een arsenaal aan partijen bij die het geheel vertragen en erg modderachtig maken, heerlijk. In The Eulogy Fields zit er bijzonder lekker melodieus riffwerk verstopt terwijl in het afsluitende To Drown In Obsidian Time nog eens meer dan tien minuten tijd wordt uitgetrokken om alle emoties er eens stevig uit te gooien.

Incendiary Sanctum van het Canadese uit Toronto afkomstige A Flocked Named Murder is een weldoordacht, goed uitgevoerd, doorleefd album geworden. Gedurende meer dan zestig minuten ben je zoet met de overpeinzingen, de bedenkingen van dit drietal en vind je vast ook wel de antwoorden op moeilijke vragen. Misschien een tip aan de heren voor het volgende album. Best een gepast artwork zoeken dat de centrale thematiek toch net anders in beeld, kleur en vorm brengt. Verder is dit atmosferisch blackmetalwerkstuk, want zo noem ik de stijl van de heren, echt wel de moeite waard om te beluisteren.

Score:

80/100

Label:

Hypaethral Records, 2025

Tracklisting:

  1. Garden Of Embers
  2. Pierced Flesh Catharsis
  3. The Eulogy Fields
  4. To Drown In Obsidian Times

Line-up:

  • Ryan Mueller – Zang, gitaar
  • Mike Wandy – Zang, bas
  • Cam Mueller – Drum

Links: