Oh Hiroshima – And The Dead Tree Gives No Shelter

Geschreven door op 20-10-2026 om 21:07.

Het Zweedse post-rockgezelschap Oh Hiroshima timmert sinds 2011 aan het pad, maar eigenlijk is de band sinds 2022 veranderd in een duo. Dat neemt niet weg dat Jakob Hemström en Oskar Nilsson om de twee jaar een plaat blijven schrijven en als je het mij vraagt begint het ook steeds meer eigen smoelwerk te krijgen. Twee jaar na All Things Shining ligt And The Dead Tree Gives No Shelter nu al enkele maanden klaar.

Dit is een band die echt op het lijf geschreven staat van het label van Robin Straps. Pakweg tien jaar geleden was Oh Hiroshima een postrockband die knappe, dromerige nummers wist te schrijven, maar vandaag zit er toch wel wat meer ziel in deze band. Uiteraard heb je nog steeds prachtige droomnummers, met Angelos als absolute primus op dat vlak. De zangstijl van Jakob past ook prachtig bij deze rustigere stijl, al moet je niet verwachten dat het steeds bij dromerige postrocktintels blijft. Dit nummer is op dat vlak misschien de enige vreemde eend in de bijt, al brengt het duo naar het eind van het lied ook iets meer kracht.

Andere nummers spelen met post rock die echt een verhaal weet te brengen. Het doet me hier en daar wat denken aan de lieflijke complexiteit van een band als Toundra, maar het verhaal zit gewoon anders in mekaar. Meer atmosferische uitbarstingen en af en toe echt gewoon een zwaardere atmosfeer die met loggere gitaren repetitief aangekleed wordt. Skeleton Key is een nummer met een pracht van een verhaal, dat ook een pak dreigender klinkt dan het voorgaande. Los daarvan blijft dit vocaal wel lieflijk klinken, waardoor het een zeker popgehalte behoudt. Je moet er zeker voor zijn, net als op Broken Sunlight waar met loggere, repetitieve gitaren en de clean vocals van Jakob een interessant contrast gecreëerd wordt.

Minder mijn ding eigenlijk, die vocale en instrumentale contrasten. Ik moet echter toegeven dat ik instrumentaal betoverd kan worden door deze band, zowel bij de atmosferische passages als bij de donkere stukken. Luister maar eens naar een nummer als afsluiter Exit Cloud, want dat gaat halverwege een heerlijk donker en mysterieus pad op dat mooi opbouwt en je wel heel wat anders brengt dan bij het oudere materiaal. Wat mij betreft de topper van de plaat die als laatste staat dus. Meer zelfs: de laatste minuut is misschien wel één van de dreigendste passages die ik al te horen kreeg dit jaar.

Het blijft een geval apart dus, wat dit Zweedse duo weer in mekaar gestoken heeft. Mogelijk vinden ze meer vrijheid om dit soort experimenten te lanceren nu ze het met z’n tweeën maken. Op sommige nummers blijft wat mij betreft het vocale en instrumentale wat botsen, maar op andere momenten weet de band me volledig te overtuigen.

Score:

75/100

Label:

Pelagic Records, 2026

Tracklisting:

  1. Servant of All
  2. Meridian
  3. Angelos
  4. Skeleton Key
  5. Tree of Life
  6. Broken Sunlight
  7. Ivory Town
  8. Exit Cloud

Line-up:

  • Jakob Hemström – Gitaar, bas, zang
  • Oskar Nilsson – Drums

Links: