Van lomp en log tot hogesnelheidstreinsnel: Mancuerda, Carnation en Misery Index in Musicon

Na het werk een hamburgertje met een biertje en daarna een avondje death metal met drie bands die het genre vanuit verschillende invalshoeken benaderen. Kan het slechter? Remco Faasen vindt van niet en klapte begin augustus zijn laptop dicht om via een hamburgertent af te reizen naar Musicon in Den Haag voor het concert van het Amerikaanse Misery Index, de Vlamingen van Carnation en de plaatselijke trots Mancuerda. Drie uur later stapte hij voldaan de veel te hete avondlucht weer in.

Log, logger, Mancuerda. Tijdens de soundcheck is het niet helemaal lekker gegaan met de Haagse band want de geluidsverhouding is ongeveer vijftig procent de bas van Donny Janzen en vijftig procent de rest van de band en daar nog bovenuit de donkere grunt van Deniz, maar dat mag de pret niet drukken. Het duurt even voordat iedereen zijn plekje op het podium heeft gevonden maar dan is het ook een lekkere logge bende en gaan we van stamp-stamp-stamp met niet al te ingewikkelde maar wel doeltreffende death metal voorzien van een heerlijke old-school vibe. Mancuerda-het-nummer komt langs, Human Slaughterhouse sluit de set alweer veel te snel af. Ik kan wel wat met deze lekkere logge, niets ontziende metal uit de deathhoek en adviseer iedereen die het niet al te snel maar wel lekker direct wil dit eens te beluisteren. De debuut-EP Through Skin Muscle & Bone is voor een duivels prijsje te verkrijgen bij de platenboer. Let wel even op dat u het ding niet rond laat slingeren met kleine kinderen in de buurt want dan heeft u heel wat uit te leggen weet ik inmiddels uit ervaring.

Met een gitarist extra in de gelederen trapt Carnation uit Heist-op-den-Berg het gaspedaal vol in. Brulboei Simon Duson zou zomaar een uitstekende kandidaat zijn geweest voor de programma’s van tv-journalist Paul Jambers waarin excentriekelingen voor het voetlicht werden gebracht: ‘Overdag is hij een brave ambtenaar, ’s avonds verandert hij in een podiumbeest’, want dat is de zanger van Carnation. Nu ook weer in vol ornaat dus met besmeurd gezicht, kettingen om de nek en een spijkerjasje terwijl het de hele dag 600 graden is geweest. Het hoort bij Carnation: volle kracht vooruit zoals met Flesh Eating Frenzy van het komende album Symphony in Flesh (eveneens voorzien van een hoes die u niet moet laten slingeren).

Carnation staat voor woeste, prikkelende death metal in de stijl van Bloodbath, Grave en Cannibal Corpse. Luister maar eens naar het pakkende en plakkende Blackmouth waarin Duson als een bezetene gromt en grunt. Kingdom of Dreams is ook al zo’n lekker nummer van het nieuwe album waar we vanavond lekker mee worden gemaakt. Het voert het tempo nog maar eens op: dit gaat een absolute knaller worden die nog vaak op de setlist terug te vinden zal zijn. Lekker gitaarwerk en uitstekend drumwerk van Vincent Verstrepen ook. Plaguebreeder brengt ons terug naar het eerste album uit 2018 en past prima tussen het nieuwe werk van de band. Carnation houd het tempo dan ook hoog. En woest. Geen genade voor de zwakkelingen vandaag.

Een dijk van een optreden is wat deze band aflevert in Musicon. Ik kan werkelijk geen zwakke plek om eens lekker over te zeuren ontdekken in deze ovenheerlijke death metal-masterclass. Wat een heerlijke en misschien zelfs wel onderschatte band is dit toch. Laten we hopen dat Symphony in Flesh als een soort katapult voor de bandcarrière gaat fungeren want deze mannen zijn er helemaal klaar voor. Letten jullie op, grotere zalen dan Musicon en festivals? Carnation is op oorlogspad en zoekt scalpen. Boek ze.

Misery Index is even bezig om elke vierkante centimeter van het podium in te richten en komt dan vervolgens met een matig geluid op de proppen. Het zit er wat dat betreft blijkbaar niet in vanavond in Den Haag maar als zanger/bassist Jason Nethertorn zijn handen in de lucht steekt, doet de hele zaal mee en wordt duidelijk voor wie men hier is: Misery Index uit Baltimore, Maryland. Vier Amerikanen die het cement uit de muren proberen te spelen alsof Musicon een eiland in de Straat van Hormuz is dat veroverd moet worden.

De pogingen tot oorlogsvoering per instrument lukken heel aardig. De band sprint er vol in al maakt het op mij een tikkeltje minder indruk dan Carnation omdat het muzikaal gebodene eenvoudiger klinkt. Door de grindcore-invloeden gaat alles al snel in de hoogste versnellingen en dat gaat ten koste van de afwisseling, de schreeuwgrunt van Nethertorn maakt minder indruk dan die van zijn Vlaamse collega. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er wel een lekkere groove in de muziek ziet die stilstaan bijna onmogelijk maakt.

Misery Index kent dan misschien maar één stand, als je die ene stand goed uitvoert is dat wél gewoon voldoende. En dus pakken we nummers als Fed to the Wolves en het nieuwe Feral Future graag op en gaan we van trossen los en volle kracht vooruit. De band brengt het allemaal goed maar levert geen seconde een memorabel concert af. Toch zit er iets in deze band die de aandacht er volledig bijhoudt en dat is knap als de uitvoering allemaal hetzelfde klinkt. Afsluiter Traitors brengt dan wel een portie totale waanzin waarbij er nog één keer een hogesnelheidstrein door Musicon raast.

Datum en locatie

5 augustus 2026, Musicon, Den Haag

Link: