Amthrÿa – Onnen

Geschreven door op 19-10-2026 om 21:28.

Dit Amthrÿa komt uit Italië en bestaat uit bandleden met een Japanse naam (het zullen dan ook Japanners zijn) en hanteren ook Japanse elementen van folklore en mythologie om plaat vier, Onnen, onder de vorm van een opera te brengen. Centraal staat het gevoel van persisterende rancune en haat die uiteindelijk alles doet exploderen. Althans zo begrijp ik de centrale thematiek.

Ad Noctem Records brengt de plaat uit van een band die ergens, ondanks het feit dat hij een opera heeft geschreven, het midden houdt tussen Samael en Behemoth. Deze vergelijking zal alvast niet kloppen, dat kan ik je al wel vertellen. De promojongens hebben toch even niet goed opgelet. Het kan en mag allemaal natuurlijk. Hoe gekker, hoe beter. Er zijn immers geen grenzen gesteld aan ons meest geliefde extreme metalgenre of is dit helemaal verkeerd? Moet ik misschien muzikale grenzen schrijven?

Het geheel onderstaande werd ingedeeld in vijf aktes die ook nog eens werden opgedeeld in één of twee deelhoofdstukken. Ik heb geen verstand van opera maar zo zal het wel horen zeker? Het spreekt voor zich dat alle werkstukken een passende Japanse titel hebben weten meekrijgen. Ik ben benieuwd hoe dit alles zich weet te presenteren. Daartoe had ik graag een fysiek exemplaar in de hand gehad om het geheel, ook het artwork, de hoes etc. meer in detail te kunnen bekijken. Niet dus, het is een digitale promovariant geworden en dat blijkt ook gewoon prima te werken.

Ik ga er alvast eens goed voor zitten om het verhaal eens muzikaal te laten binnenkomen. Als ik er het uitgebreide tekstenboek bij zou moeten nemen dan zijn we niet klaar voor morgenavond vrees ik. Het spreekt voor zich dat traditionele instrumenten en de traditionele Japanse taal zijn weg heeft weten te vinden op deze plaat. Act I: Genesis of the Curse en zeker de introductie hiertoe Intro – Chinmoku no Jinja (沈黙の寺) maakt zo wel wat indruk. Ik noem het alvast bijzonder en dit omdat ik helemaal geen voeling heb met het Oosten laat staan met de blackmetalscene die zich daar heeft weten ontplooien de laatste jaren buiten een Sigh gerekend dan. Maar dat is ook weer een eeuwigheid geleden dat ik daar nog werk van heb beluisterd. Juso – The Curse ( ū ō 呪詛) start furieus en met een geheel eigen stemgeluid, een geheel eigen frasering. Laat net dat voor mij nu en dan wel eens een belangrijk struikelblok zijn. Maar kom, het spel, de opera is nog maar net begonnen. Dus nog niet miepen of zeuren. Opletten geblazen en gewoon blijven zitten.

Act II: The Memory of Pain bestaat uit Crawling Grudge – 恨みの根 (Urami no Ne) maar eerst Shudan Borei – ū ō 集団亡霊. Blastpartijen, hysterisch gekrijs en dit samen met een bas die te pas en vooral te onpas overal tussendoor lijkt te wandelen. Gruntpartijen die komen wanneer ik ze niet verwacht, dissonant gitaarspel en een drummer die vooral zijn eigen goesting doet en niet in het minst tracht de boel eerder los van maker dan aan mekaar te spelen. Ik word er wat ongemakkelijk van.

Act III: The Feeding Darkness met deelhoofdstukken Shin’en – 深淵 en Void’s Undertow – Kok no Teiry ( ū ū 虚空の底流),  Act IV: Inevitable Ruin met daarin Lay of Ruin – 滅びの詩 (Horobi no Shi) en het titelnummer Onnen – 怨念 laten een band horen die wel goed weet waar hij mee bezig is en niet in het minst de instrumenten weet te beheersen. Nochtans wordt de collectie aan hersenpinsels me zo nu en dan te veel. Soms lijken de ideeën van het ene instrument helemaal niet te passen bij de plannen van de andere. Nochtans brengt de blastbeat wel voor de eerste keer alle ideeën samen in het voorlaatste nummer, het titelnummer, het werd godjandorie tijd.

Klinkt het dan stout om te stellen blij te zijn als we op het einde van de plaat, aan de laatste akte, Act V: The Incantation of Eternal Rancour Onnen no kotoba – Ō 怨念大詞 zijn aanbeland? Dat blijkt eigenlijk dan ook nog eens een bonustrack te zijn. Traditionele snaarinstrumenten omkaderen het geheel zeer sfeervol.

Tja, mijn pakkie-an is dit toch niet. Het vierde album, Onnen van de Italiaans/Japanse formatie Amthrÿa is een huzarenstukje geworden. Schrijf maar eens je verhaal neer en maak er dan ook nog maar eens een blackmetalopera van, want dat is het. Het komt mij alvast te complex en te chaotisch over. Ik doe wel mijn hoed af voor deze band en feliciteer hen met de uitvoering maar daar stopt het dan ook.

Score:

55/100

Label:

Ad Noctem Records, 2026

Tracklisting:

  1. Chinmoku no Jinja
  2. Jusō
  3. Shudan Bōrei
  4. Crawling Grudge
  5. Shin’en
  6. Void’s Undertow
  7. Lay Of Ruin
  8. Onnen
  9. Onnen no Ōkotoba

Line-up:

  • Barry Yukimura – Gitaar
  • Kasumi Onryo – Zang
  • Nik Shinigami – Bas
  • Norman Arashi – Drum

Links: