Ik ben niet zo een pessimist nochtans schreef het Canadees/Oostenrijkse Détresse er ooit een plaat over. Nu, ooit is nog niet eens zo lang geleden. Het bleek gewoon 2025 te zijn, het jaar waarin, ook via Vendetta Records, Pessimismes, uitkwam. Misères is daarvan de opvolger. Het mag ons niet verbazen. Zouden de heren en dame in dezelfde sferen blijven? Ook muzikaal? Ik vermoed dat daar niet aan te twijfelen valt.
In mei van dit jaar zag ik de band nog met collega Patrick in het bijzijn van een hele sloot anderen en niet in het minst met het ook uit Canada afkomstige, magnifieke Miserere Luminis. Deze laatste band schreef immers, maar dat weten jullie vast nog niet, de plaat van het jaar. Ik loop misschien wat vooruit op de zaak maar er erg ver naast zitten zal ik toch niet. Terug naar Détresse, want die zwaaien hier nu met vlag en wimpel.
Dit drietal is niet zo verfijnd en brengt zijn muziek niet in complexe lagen en dat moet ook niet natuurlijk. Hij is meer direct, brutaler dan zijn bovenvermelde Canadese tegenhanger. Al meteen vanaf de eerste noten in Vallée de Misères grijpt de black metal met een deathmetalrand je bij de keel en sleept je de vallei van miserie in. Heerlijk ook hoe de Franse taal de boze boodschap nog wat extra in de verf zet, wat extra kracht bijzet. De drums komen wel wat stoffig en doffig over, de gitaren lijken bij momenten wat eenzaam te staan maar in zijn geheel is het productioneel wel in orde.
Soms dendert de blackmetaltrein wat minder hard en houdt dit trio het tempo bewust wat lager. Denk dan aan een Schwefel bijvoorbeeld. Het kent meer een doomy-insteek. Hier past dan weer het Duits wat beter. Met gele nachten of beter geschreven Les Nuits Jaunes wordt een sneller nummer aangekondigd althans dat doet de zurige, ziltige riff- en tompartij vermoeden. Het is geen vergeefse moeite om ook nog naar Peine Perdue en de andere twee nummers te luisteren. Het receptuur zal niet veranderen maar dit wil niet zeggen dat je moet stoppen met eten of beter gezegd, luisteren.
Ik schreef al eerder dat dit Détresse meer Europees dan Canadees klonk en dat is op deze nieuwste schijf Misères niet anders en dat is gewoon prima. Het klinkt bruut maar pakt me net wat te weinig bij mijn nekvel.
Score:
75/100
Label:
Vendetta Records, 2026
Tracklisting:
- Vallée de Misères
- Verrottet
- Schwefel
- Les Nuits Jaunes
- Peine Perdue
- So Bitter, So Kalt
- Verloren
Line-up:
- C.S. – Bas
- L.S. – Drum
- S.P. – Zang, gitaar
Links: