Alles zal verwelken en vervagen. Onder dat weinig opbeurende motto richtten twee leden van de Amerikaanse blackmetalband Unendlich in 2025 het atmosferische blackmetalduo Stellar Rot op. Vanuit Baltimore wil het tweetal de grenzen van het genre verkennen door meedogenloze agressie te verbinden met ingetogenheid en daarmee de tegenstrijdigheden van het bestaan muzikaal gestalte te geven.
Op debuutalbum Where The Formless Ones Dwell voert Stellar Rot je langs verschillende gedaanten van kosmisch verval. De inspiratie komt uit het grimdarkuniversum: een dystopische wereld waarin oorlog, verderf en morele corruptie heersen en hoop nauwelijks bestaansrecht heeft. Elk van de vijf nummers lijkt te draaien rond een goddelijke belichaming van oorlog, ziekte, begeerte, manipulatie of anarchie. Kenners zullen daarin onmiddellijk de invloed van Warhammer 40,000 en zijn goden van Chaos herkennen. Daal mee af in de eindeloze leegte van een onheilspellende en ondoorgrondelijk wrede wereld en ontdek welke verschrikkingen daar wachten.
Het duo vertaalt die thematiek op Where The Formless Ones Dwell naar moderne, atmosferische black metal waarin agressie en atmosfeer voortdurend met elkaar botsen. Razendsnelle tremoloriffs, felle blastbeats en hoog krijsende vocalen vormen de ijzige basis, terwijl monumentale koren, synthesizers en orkestrale toetsenpartijen de muziek een kosmische omvang geven. Heldere gitaarmelodieën, ingetogen passages en bijna bedwelmende uitweidingen verzachten de scherpe randen. De afwisseling tussen logge dreiging, beheerste passages en explosieve versnellingen houdt de lange composities voortdurend in beweging en geeft ze een bijna episch verloop.
Daar staat tegenover dat Stellar Rot minder vernieuwend klinkt dan de presentatie en promotietekst doen vermoeden. De combinatie van atmosferische black metal, kosmische thematiek en symfonische toetsen is verzorgd uitgewerkt, maar bewandelt vooral bekende paden. Hoewel de nummers door hun melodieën en sfeer een eigen gezicht krijgen, volgen ze geregeld een vergelijkbare spanningsboog. Ingetogen atmosferen maken plaats voor tremoloriffs en blastbeats, waarna een grootse climax volgt. Die aanpak werkt, maar begint binnen vijf lange composities gaandeweg formulematig aan te voelen. Ook de voornamelijk hoge blackmetalkrijsen bieden weinig variatie, ondanks enkele fluisterstemmen en gesproken passages. Bovendien ontnemen de prominente koren, rijkelijk aanwezige toetsen en gepolijste productie de muziek soms iets van haar rauwheid en dreiging.
Met Where The Formless Ones Dwell lost Stellar Rot de ambitieuze belofte om onze kijk op atmosferische black metal te veranderen (nog?) niet in. Daarvoor is het eigen geluid nog niet uitgesproken genoeg. Wel weet de band zijn gitzwarte universum overtuigend tot leven te brengen en beschikken de composities over voldoende karakter om de aandacht vast te houden. Geen grensverleggend debuut dus, maar wel een stevig visitekaartje dat doet vermoeden dat Stellar Rot zich in de toekomst verder van zijn invloeden kan losmaken.
Score:
78/100
Label:
Hypnotic Dirge Records, 1991
Tracklisting:
- Through the Eternity Stairs
- Behold, The Crimson Path
- Where Pestilence Mocks the Mortal
- Miasmic Dipsomania
- Eternal Rites of the Lost
Line-up:
- Scott Ferguson – Drums, Zang
- Mike Connors – Gitaar, Bas, Synthesizers
Links: