Voor iedereen die denkt dat elke (black)metalband tegenwoordig een Instagram-account, een gelikte biografie en een overdaad aan foto’s van besneeuwde naaldbossen nodig heeft: maak kennis met: Häxenmyst. Over dit eenmansproject valt namelijk vrijwel niets te vinden. Alleen een naam en een albumtitel (And A Pale Horse Appeared) en vervolgens een oorverdovende stilte. Alsof de man achter Häxenmyst tijdens een occult ritueel eerst zijn digitale voetafdruk heeft geofferd, waarna hij tevreden een kaars uitblies en terugkeerde naar zijn crypte. Het resultaat is een project dat zich hult in precies die obscuriteit waar het genre ooit groot mee werd. Dat past eigenlijk uitstekend bij de mysterieuze, occulte uitstraling die deze plaat ademt.
And A Pale Horse Appeared sluit naadloos aan op deze occulte uitstraling. De titel alleen al verraadt weinig zin in vrolijkheid. De vier ruiters van de Apocalyps komen hier niet langs voor koffie en gebak. Zij slepen je zonder pardon een mistig landschap binnen waarin atmosferische black metal, funeral doom en ambient elkaar voortdurend kruisen. De sfeer voert duidelijk de boventoon, al vergeten de riffs gelukkig niet dat ze ook daadwerkelijk iets te vertellen hebben.
Muzikaal begeeft Häxenmyst zich ergens tussen de repetitieve bezweringen van Burzum, het rauwe karakter van Taake de majestueuze natuurmystiek van Wolves In The Throne Room en de ijzige leegte van Judas Iskariot. Gelukkig blijft het geheel voldoende eigen smoel behouden om niet als een verzameling stijloefeningen te klinken. Luister alleen maar eens naar In The Dead Gardens Of Eden. Dit nummer heeft die typische Mother North (Satyricon) vibe maar is geen kopie en past daarmee perfect op dit album.
Het knappe aan Häxenmyst is dat het project ondanks de beperkte middelen nergens als een haastklus klinkt. Eenmansprojecten lopen regelmatig vast in een overdaad aan ideeën of juist een schrijnend gebrek daaraan. Hier lijkt iedere noot doelbewust geplaatst. De arrangementen ademen geduld en geven de luisteraar voldoende tijd om weg te zakken in het donker. Dat maakt de plaat eerder meeslepend dan vermoeiend. De grootste uitdaging zit wellicht in de lengte en de nadruk op sfeer boven directe impact. De muziek vraagt aandacht, tijd en de bereidheid om jezelf vrijwillig op te sluiten in een sonische crypte. Luisteraars die uitsluitend honger hebben naar blastbeats en agressie zouden zich kunnen afvragen wanneer de volgende explosie eindelijk losbarst. Häxenmyst kiest liever voor een sluipende vergiftiging dan een executie met de botte bijl.
And A Pale Horse Appeared is uiteindelijk een intrigerende exercitie in obscuriteit. De afwezigheid van achtergrondinformatie versterkt het karakter van de muziek eerder dan dat het vragen oproept. Het voelt alsof deze plaat per ongeluk uit een verzegelde graftombe is gehaald, waarna iemand besloot de opnames toch uit te brengen. De dood rijdt hier inderdaad op een bleek paard en blijkt onderweg ook nog een uitstekende muzieksmaak te hebben.
Score:
85/100
Label:
Eigen beheer, 2026
Tracklisting:
- Ominous Clouds
- Conformity Of The Elements
- Against The Will Of Nature
- In The Dead Gardens Of Eden
- Krachtens Oude Riten
- Architects Of Black Formulas
- In Nomine Dei Mortis
Line-up:
- N. Lucassen – Zang, gitaar, basgitaar, drums
Link: