De Heilige Drievuldigheid! Als je dat ergens in één of ander geschrift leest zal het zeker niet om de bands Thymata, Grimtone of Kruzifix gaan. Via het Portugese War productions, een label dat maar wat graag met het Nederlandse Void Wanderer productions samenwerkt, brengt nu geheel alleen de driewegsplit Et Omnia Vanitas, van de bovengenoemde bands uit. Twee van de drie bands doen bij mij een stevige bel rinkelen, één niet. Het gaat in dat geval om die laatste Kruzifix. Hij komt uit Portugal, is het geesteskind van een zekere J en bestaat sinds 2020. Buiten wat splits en demowerk staat er nog niet al te veel op zijn kerfstok.
Dat zou je ook zo kunnen zeggen over Thymata. Een band die werd samengesteld door Michael en Kostas B (Apocalyptic Leaders). Doch beide heren kwamen al wel met een volwaardige debuutplaat in 2023, Embraced By Death. Grimtone waarin ook Michael actief is, samen met een stel andere vrienden, kennen we van een release als Polaris. En dan hebben we rondje kennismaken wel gehad. Drie nummers van Thymata en Grimtone, twee nummers van Kruzifix. Ik ben eens benieuwd hoe de bands zich tegenover elkaar verhouden.
Starten doen we met het Zweeds-Griekse onderonsje van Thymata. Omnia is niet meer of minder dan een bezwerend, buitenaards aanvoelend instrumentaaltje. Nochtans houdt het erg kouelijke Acheron je wel met beide voeten op de grond. Net als in The Smell Of Blood wordt er stevig doorgehengst en geragd. Het is me niet helemaal duidelijk of Ekay nog altijd op de drumkruk zit maar het klinkt op zich wel zo. Dit heerschap wist op de debuutplaat alle riffs en partijen al stevig aan elkaar te timmeren. Eigen aan dit Thymata is dat er vaak toch een ijzige hoofdmelodie aanwezig is die licht zweverig binnenkomt maar toch direct gebracht wordt.
We vervolgen onze reis en luisteren naar werk van het Zweedse Grimtone. De insteek hier verschilt weinig van de vorige band. Stevig, maar ijskoud en grimmig riffwerk wordt fijntjes maar brutaal aan elkaar geregen door dampend en stampend drumwerk. Het ademt lucht in die ergens in de jaren ’90 uit Scandinavië is vertrokken. Daarnaast laat de muziek van dit drietal zich heerlijk monotoon vangen in eenvoudige composities. Expressieve keelgeluiden ondersteunen nu en dan een tokkelpartij. Net als Omnia van Thymata is Vanitas eerder een buitenaards aanvoelend instrumentaaltje dat ons met de kosmos wil verbinden.
J en zijn Kruzifix presenteert zich toch lichtjes anders. Hier wordt gekozen voor wat langere composities die in zijn fundamenten ook de combinatie van synthtapijten en rudimentair blackmetalwerk kent. In dat opzicht is dit Kruzifix een logische keuze om naast bovengenoemde te posteren. Het kosmische aspect ligt hem in het vlechtwerk van synths en sturende riffs met doortussen vervlochten rasperige keelklanken. Het doet me denken aan de goede oude tijden van Covenant en Limbonic Art.
Als eindconclusie zou je kunnen stellen dat de drie bands elk op zijn eigen wijze de ruwheid van het blackmetalleven heeft weten capteren. Thymata doet dit net als Grimtone middels stoffige ruwe, rudimentaire oude schoolblackmetal. Kruzifix kiest voor een iets of kosmischere benadering van het geheel. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar het werk van deze laatste simpelweg omdat het me wat voorzichtig katapulteert naar ouder werk van Limbonic Art.
Score:
75/100
Label:
War productions, 2026
Tracklisting:
- Omnia (Thymata)
- Acheron (Thymata)
- The Smell Of Blood (Thymata)
- Death Factor (Grimtone)
- Excommunicated (Grimtone)
- Vanitas (Grimtone)
- Mars (Kruzifix)
- Venus (Kruzifix)
Line-up:
- Thymata
- Michael Lang -Gitaar, bas
- Kostas B – Zang
- Ekay – Drum
- Grimtone
- Michael Lang – Gitaar
- Linus Carlstedt – Bas
- Liam Micuda – Zang
- Kruzifix
- J – Zang, alle instrumenten
Links: