Nieuw uit Nederland: Empty Fix. Vorig jaar verscheen de EP The Cycle of Trying en het is een uiterst onderhoudend werkstukje vol gothic/doommetal met een heerlijke jaren ’90-vibe. Een beetje Paradise Lost rondom de Draconian Times-periode, een tikkeltje My Dying Bride wat betreft het toetsenwerk, een snufje Alice in Chains wat betreft de neerslachtigheid, een toefje Life of Agony vanwege de tegendraadsheid en de hardcore-achtergrond en vooral veel Type O Negative. Niet dat Empty Fix een Type O-kloon is maar de muzikale overeenkomst is op momenten verbluffend. Om over de vocale nog maar te zwijgen.
Grootste troef bij Empty Fix is namelijk zanger Björn van Toorn die vooral bekend is als grunter bij Putrefied Corpse, maar hier clean zingt en wel op bijzondere, emotionele wijze. De zes nummers zijn vooral een brommende klaagzang over de tegenslagen die het leven kan brengen. Specialiteit van wijlen Peter Steele van Type O Negative natuurlijk en laat Van Toorn nu met zijn bromstem zowaar in de buurt van de veel te vroeg overleden Green Man komen. Het is niet zo dat de oude bandmaten van Steele een mailtje naar Oost-Nederland hoeven te sturen omdat ze de sound-alike van de man die zó donker kon brommen dat de bladeren spontaan van de boom vielen hebben gevonden, maar luister eens naar Rats in Paradise. Type O Negative hadden het zomaar kunnen maken.
The Tide is een juweel van een nummer waarin zang en muziek (inclusief subtiel toetsenwerk) weer hand-in-hand gaan, Beat Her To It tapt weer uit een iets ander vaatje uit de gothic/doom/algehele ellende-kelder en wordt tegen het einde voorzien van heerlijk zeurderig zangwerk. In Violence in Serenity gaat Van Toorn haast gekmakend kalm een duet met zichzelf aan en wederom komt de miserie en ellende als de dikke olie die Donald Trump uit Venezuela wil halen door mijn speakers sijpelen. Afsluiter Dark Night Soul is het meest opgewekte nummer van de plaat, waarin het toetsenwerk van Rutger nu wél alle aandacht krijgt. Eigenlijk is dit de enige track die het minst blijft hangen: niet slecht dus voor een debuut-release.
Want The Cycle of Trying is écht een indrukwekkend werkje geworden, gemaakt door – zoals ze het zelf noemen – een stel veteranen met meer dan honderd jaar ervaring in de betere muziek. Maar daarin schuilt ook een gevaar. Empty Fix gooit allerlei invloeden in een mixer en maakt daar écht iets moois van maar tegelijkertijd is het ook veel niet. Niet echt gothic, niet echt doom, niet echt extreem, niet echt toegankelijk: de mannen laveren overal een beetje tussendoor waardoor het moeilijk is er écht een stempel op te leggen. Dat hoeft ook niet, maar het zou zomaar kunnen dat de band daardoor lastig is weg te zetten. Te oud klinkend voor jongeren, te anders klinkend voor ouderen. The Cycle of Trying is een pareltje in de Nederlandse metal maar de markt waarin wordt gezocht zou zomaar eens te klein kunnen zijn. Misschien helpt het als een label zich hiermee gaat bemoeien want de EP is tot nu toe alleen digitaal in eigen beheer uitgebracht. Hopelijk kan daarna de concertagenda iets meer gevuld worden want Empty Fix heeft écht wel wat te bieden. Zanger Van Toorn heeft er overigens vertrouwen in: hij heeft zijn positie achter de microfoon bij Putrefied Corpse ter beschikking gesteld.
Label:
Eigen beheer, 2025
Tracklisting:
- Heroin
- Rats in Paradise
- The Tide
- Beat Her to It
- Violence in Serenity
- Dark Night Soul
Line-up:
- Björn – Vocalen
- Emiel – Gitaar
- Jelle – Gitaar
- Juriën – Bas
- Rutger – Toetsen
- Roy – Drums
Links: