Dool – Here Now, There Then

Terwijl de Nederlandse mainstreammedia zich de afgelopen week boog over de coming out van Ryanne van Dorst (AKA Elle Bandita) als geboren hermafrodiet, kunnen we het bij Zware Metalen gelukkig wel gewoon hebben over dat wat telt, de muziek. En in dat geval is dat Dool, de nieuwe band met diezelfde Ryanne van Dorst als frontvrouw, samen met onder andere voormalig leden van de liveband van wijlen The Devil’s Blood.

Dat het debuut van Dool, genaamd Here Now, There Then, uitgebracht wordt door het Duitse Prophecy Productions, geldt voor mij bij voorbaat al als een zo goed als zekere garantie voor kwaliteit. En die kwaliteit waarborgen, dat doet Dool fenomenaal. Vanaf de opening van Vantablack creëert Dool een uiterst grimmige sfeer, waarbij de inkomende zang deze track vormt tot een geweldig theater van duisternis. Met een duur van tien minuten is Vantablack ook meteen het langste nummer op de schijf, wat het enigszins een gewaagde maar toch ook vooral een juiste keus maakt.

Waar de voorganger een behoorlijk doom-achtige sfeer had, is Golden Serpents vooral upbeat en voorkomt de band zichzelf te profileren als slechts neerslachtig. Het refrein is behoorlijk catchy te noemen, en de sound klinkt wat als Ghost op z’n meest commercieelst. Nu probeer ik het gros van de radiozenders al jaren te vermijden, maar ik kan me deze wel inbeelden om te horen op een zender dat nog een beetje een eigen identiteit heeft en zich wél op kwaliteit wil richten.

Words On Paper is een beetje een wat trippy rock ’n roll nummer, dat vooral wordt gekenmerkt door het uitstekende gitaar- en basgeluid en zou uitstekend klinken in elke kroeg. In Her Darkest Hour is juist weer dat wat je verwacht bij de titel en heeft meer weg van de albumopener. Waar Golden Serpents mij deed denken aan Ghost in z’n meest poppy variant, zou ik In Her Darkest Hour juist weer kunnen vergelijken met het debuut van de Zweden, door het onheilspellende, maar toch toegankelijke geluid. Ook weet Van Dorst haar vocalen op een zeer theatrale wijze neer te zetten, zonder dat het gemaakt klinkt.

Oweynagat is het nummer dat Dool al een tijdje geleden als single heeft uitgebracht. Deze zeven minuten durende track bestaat in feite uit twee delen: een stevig up-tempo poprock nummer en een heerlijk vier minuten durend instrumentaal stuk, waar de gitaristen, zonder te masturberen op hun snaren, een verdomd lekker stuk neerleggen. Bovendien is de overgang met finesse gedaan en wordt zodoende afgedwaald naar het zware geluid van The Alpha. De stevige bas van Job van de Zande ondersteunt op geweldige wijze de psychedelisch aandoende vocalen. The Alpha staat als een huis!

De laatste tien minuten van Here Now, There Then worden gedeeld door het semi-akoestische en melancholische The Death of Love en het vurige She-Goat. Zo komt er met vijftig minuten op de teller een einde aan een briljant debuut, waarin Dool een afwisselend meesterwerk heeft gemaakt van een duister theater vol oprechte emoties. Gaaf!

Score: 85/100

Label:

Prophecy Productions, 2017

Tracklisting:

  1. Vantablack
  2. Golden Serpents
  3. Words On Paper
  4. In Her Darkest Hour
  5. Oweynagat
  6. The Alpha
  7. The Death Of Love
  8. She-Goat

Line-up:

  • Ryanne van Dorst – Gitaar, Vocalen
  • Micha Haring – Drums
  • Job van de Zande – Bas
  • Reinier Vermeulen – Gitaar
  • Nick Polak – Gitaar

Links:

Geef een reactie